Αυτοεκτίμηση: Τελικά με τις Γυναίκες Παίρνεις Αυτό που Πιστεύεις πως Αξίζεις;

Από τι εξαρτάται η αυτοεκτίμηση σου;

Προσωπικά πιστεύω πως όχι. Θεωρώ πως η αυτοεκτίμηση δεν έχει σχέση με αυτό που παίρνεις ως αποτέλεσμα αλλά το πώς αντιλαμβάνεσαι αυτό που παίρνεις και φυσικά το τι κάνεις με αυτό.

Και όχι, δεν παίρνουμε πάντα αυτό που αξίζουμε επειδή πολύ απλά η ζωή δεν είναι δίκαιη. Άλλες φορές παίρνουμε περισσότερα απ’ ότι αξίζουμε και άλλες φορές λιγότερα.

Αυτοεκτίμηση όμως είναι το πώς αισθάνεσαι με τον εαυτό σου όχι μόνο όταν σου έρχεται στην μούρη το αποτέλεσμα, αλλά και το πώς το διεκδικείς.

αυτοεκτίμηση και γυναίκες.

 

Και μπορεί να μην παίρνουμε πάντα αυτό που μας αξίζει αλλά η αυτοεκτίμηση είναι το τι πιστεύεις πως αξίζεις και φυσικά πως το διεκδικείς.

Και κάπως έτσι ξεκινά μια ακόμα μεγάλη συζήτηση.

Αυτοεκτίμηση – Η Αλλαγή Πονάει

αυτοεκτίμηση και γυναίκες.

Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να εξελιχθείς σε κανένα τομέα αν δεν ακροβατήσεις ανάμεσα στον πόλεμο και στην ειρήνη. Για το τι σου αξίζει και τι όχι.

Πριν πολλά χρόνια δεν πίστευα ότι μου αξίζουν ούτε ωραίες γυναίκες ούτε ποιοτικές. Όμως σε αυτό το σημείο θέλω να σταθώ λίγο γιατί υπάρχει διαφορά στο να θέλεις κάτι με το να πιστεύεις πως σου αξίζει.

Τι σημαίνει αυτό…

Τείνουμε να δημιουργούμε θεωρίες για τον εαυτό μας και την προσωπικότητα μας από πηγές όμως οι γονείς μας, την κουλτούρα μας και για το ποιοι θα θέλαμε να είμαστε.

Για χρόνια θεωρούσα από αμυδρές εμπειρίες πως οι ωραίες γυναίκες είναι απλησίαστες, ψώνια, πως θέλουν χρήμα και να είσαι « κάποιος » για να είναι μαζί σου.

Εννοείται πως θα γνωρίσεις γυναίκες που θα έχουν τα παραπάνω κριτήρια όμως το να βάζεις ταμπέλες από μια ή δύο περιπτώσεις δεν είναι μόνο άδικο αλλά και μη ρεαλιστικό.

Και κάπως έτσι δημιουργείται ένα σοβαρό ερώτημα:

Μήπως τελικά επιλέγουμε να πιστέψουμε πεποιθήσεις που μας βολεύουν;

Δύσκολη ερώτηση…

Όλοι καθώς μεγαλώνουμε θέλουμε να έχουμε κάποια επιτυχία με τις γυναίκες. Ποιος δεν θέλει άλλωστε. Αυτό που δεν θέλουμε όμως είναι να έρθουμε σε κόντρα με τις πεποιθήσεις μας για την κατάσταση που θέλουμε να πετύχουμε.

Όπως πολύ σοφά λέει και η φράση: « Όλοι θέλουν να πάνε στον Παράδεισο αλλά κανένας δεν θέλει να πεθάνει ».

Σε ένα μεγάλο ποσοστό, οι παραπάνω θεωρίες δημιουργούνται από την επιθυμία να αποφύγουμε το άγχος που αισθανόμαστε όταν ερχόμαστε σε επαφή με καταστάσεις που εκθέτουν τις αδυναμίες μας.

Ή τουλάχιστον αυτό που θεωρούμε εμείς ως αδυναμία.

Όμως αυτό είναι παράδοξο αν κρίνουμε από το γεγονός ότι θέλουμε να ξέρουμε ποιοι είμαστε ανά πάσα στιγμή, όπως για παράδειγμα: « Είμαι ικανός να γίνω καλός με τις γυναίκες; ».

αυτοεκτίμηση και γυναίκες.

 

Ουσιαστικά προσπαθούμε να αποκαλύψουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας σε ένα άλλο. Προσπαθούμε να εκθειάσουμε έναν εαυτό που πολύ πιθανό να μην γνωρίζουμε αφού κείτεται στα στρώματα του υποσυνειδήτου.

Ωστόσο, η αποκάλυψη του Εαυτού έρχεται όταν κάνουμε ότι κάνουμε και όχι όταν σκεφτόμαστε να το κάνουμε. Και η διαφορά είναι μεγάλη.

 

Δώσε στον εαυτό σου την ευκαιρία να μάθει πόσο καλός μπορεί να γίνει με τις γυναίκες. Πάτα εδώ

button1

 

αυτοεκτίμηση και γυναίκες.

 

Βέβαια, ένα μεγάλο μέρος του ποιοι είμαστε φανερώνεται στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε σε κοινωνικές καταστάσεις. Όταν για παράδειγμα θέλεις να προσεγγίσεις, δεν μετράει μόνο το τι δηλώνεις στον εαυτό σου ότι θέλεις να κάνεις αλλά και το τι ξέρεις ότι μπορείς, τι πιστεύεις ότι μπορείς, πόσο βάρος έχουν στο μυαλό σου οι ενδεχόμενες συνέπειες για το αν δεν πετύχεις αυτό που θέλεις (ο τρόπος που σκέφτεσαι το αποτέλεσμα), τι θέλεις να προβάλεις, ποιες είναι οι πεποιθήσεις σου για την γυναίκα που θέλεις να προσεγγίσεις αλλά και γενικότερα.

Αυτό που θέλω να πω είναι πως τελικά δεν έχει τόση σημασία τι πιστεύεις πως αξίζεις, ειδικά αν δεν έχεις στοιχεία για αυτό. Αν δεν έχεις προσεγγίσει ποτέ γυναίκα στην ζωή σου τότε είναι πολύ λογικό να πιστεύεις ότι θέλεις, ότι σε βολεύει ή ότι σε φοβίζει.

αυτοεκτίμηση και γυναίκες.

 

Η αυτοεκτίμηση κερδίζεται και δεν φυτεύεται με την μορφή ενός μικροτσίπ στο κεφάλι και ξαφνικά οι στροφές το γυρνάνε αλλιώς. Την αυτοεκτίμηση την κερδίζεις από τον τρόπο που διεκδικείς αυτό που θέλεις.

Και το τίμημα είναι η υπομονή που πρέπει να δείξεις μέχρι τα στοιχεία να ξεκινήσουν να κάνουν την εμφάνιση τους.

Είναι η στιγμή όπου οι αμφιβολίες που έχεις για τον εαυτό σου μειώνονται και αρχίζεις να μαλακώνεις. Και όταν λέω αμφιβολίες έχω ένα πολύ συγκεκριμένο παράδειγμα στο μυαλό μου.

Θέλεις να προσεγγίσεις αλλά το άγχος προσέγγισης σε γονατίζει. Ακριβώς εκείνη την στιγμή και δεκάδες φορές θα μπορούσα να σου πω, μου έχουν τύχει δύο σενάρια:

Έχω προσεγγίσει, απορρίφθηκα και στην συνέχεια προσπαθούσα να καταλάβω τι φταίει με εμένα. Ήταν ο τρόπος που φλερτάρω; Ήταν η εξωτερική μου εμφάνιση; Μήπως οι γυναίκες τελικά δεν ξέρουν τι θέλουν; Πόσες απορρίψεις ακόμα θα χρειαστεί να φάω στην μάπα;

Και δεν ήταν μόνο αυτές οι σκέψεις που έκανα. Είναι δυνατόν οι άλλοι να είναι με κάποια γυναίκα και όχι εγώ; Αφού δεν μου λείπει τίποτα συγκριτικά με αυτούς.

Σε μια άλλη περίπτωση, δεν προσέγγισα καν και στην συνέχεια κατηγορούσα τον εαυτό μου επειδή δεν το έκανα. Ήταν λες και η αυτοεκτίμηση μου ήταν καταδικασμένη από την αρχή να παίξει σε στημένο παιχνίδι με πουλημένο διαιτητή.

Ότι και αν συνέβαινε θα έπρεπε κάποιος να φταίει. Ωστόσο, υπήρχε ένας κοινός παρανομαστής στην όλη ιστορία. Συνεχώς κάτι μου έφταιγε με τον εαυτό μου. Συνεχώς υπήρχε κάτι ακόμα που έπρεπε να διορθώσω, να κάνω, να πω.

αυτοεκτίμηση και γυναίκες.

Ήταν λες και δύο εαυτοί έρχονταν σε σύγκρουση. Ο πρώτος μου έλεγε πως δεν μου λείπει τίποτα και πως είμαι απίστευτος και ο άλλος πως δεν αξίζω να έχω αυτό που θέλω. Ή τουλάχιστον πως οι δυσκολίες που πρόκειται να αντιμετωπίσω είναι απροσπέλαστες.

Και το θέμα αποκτά περισσότερο ενδιαφέρον…

Αυτοεκτίμηση και Κοινωνικές Καταστάσεις

αυτοεκτίμηση και γυναίκες.

Σε ένα μεγάλο ποσοστό, η συμπεριφορά που πρόκειται να έχουμε σε μια κοινωνική κατάσταση καθορίζεται από το πώς κατασκευάζουμε στο μυαλό μας την συγκεκριμένη κατάσταση.

Δηλαδή το πώς αντιδρούμε στα συναισθήματα που μας προκαλεί ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε την κατάσταση.

Κάθε φορά λοιπόν παλεύουμε με δύο εαυτούς. Τον Υποσυνείδητο και τον Συνειδητό. Ο κάθε ένας δρα και υπάρχει αυτόνομα. Και φυσικά έχουν και οι δύο κίνητρα που οδηγούν την συμπεριφορά μας.

Ενώ δεν έχουμε πρόσβαση και επίγνωση στα υποσυνείδητα κίνητρα μας, κατασκευάζουμε έναν συνειδητό εαυτό από τις ιστορίες που λέμε στον εαυτό μας και από εξωγενή κίνητρα και πεποιθήσεις για τους λόγους που αισθανόμαστε έτσι όπως αισθανόμαστε.

Όταν θέλεις να φλερτάρεις μια ωραία γυναίκα, υπάρχει περίπτωση να έχεις την υποσυνείδητη πεποίθηση πως είναι πολύ ωραία για εσένα. Παρόλο που δεν έχεις επίγνωση αυτών των πεποιθήσεων, προσπαθείς να πιέσεις τον εαυτό σου να το κάνει.

Προσπαθείς συνειδητά να τον πείσεις ότι αξίζεις, ότι είσαι ωραίος όπως όλοι οι υπόλοιποι που είναι μαζί με ωραίες γυναίκες και πως τίποτα κακό δεν πρόκειται να συμβεί.

Ξέρεις, ο Δόκτωρ Τζέκιλ και ο Κύριος Χάιντ είναι μια πολύ σοφή παραβολή. Ο ένας αντιπροσωπεύει τον καθωσπρεπισμό και όλα τα « πρέπει » και ο άλλος είναι η ζωώδης και βίαιη έκφραση των πιο πρωτόγονων αναγκών και επιθυμιών μας.

αυτοεκτίμηση και γυναίκες.

Πιστεύω πως η αυτοεκτίμηση μας δεν βρίσκεται ούτε στον Δόκτορα ούτε στον Κύριο, αλλά κάπου ανάμεσα τους. Είναι όταν διεκδικείς αυτό που θέλεις και εκφράζεις τις ανάγκες σου με μια ροή που εσύ είσαι ικανοποιημένος και δεν μαστιγώνεις τον εαυτό σου σε κάθε στάση που κάνεις για να αναλογιστείς το τι συμβαίνει ενώ ταυτόχρονα ρίχνεις και λίγο ανάθεμα στους άλλους.

Έτσι και αλλιώς η πραγματικότητα ορίζεται από τον παρατηρητή και τις περισσότερες φορές η αντίληψη μας για αυτήν δεν έχει σχέση με τα χειροπιαστά στοιχεία που έχουμε αλλά με το πώς την φανταζόμαστε.

Στο βήμα που χρειάζεται να κάνουμε για να δείξουμε στον εαυτό μας την διαφορά ανάμεσα στην φαντασία και την πραγματικότητα πιστεύω πως κρύβεται και η αυτοεκτίμηση μας.

Όπως διάβαζα πρόσφατα, βλέπουμε τους άλλους ανάλογα με τις ανάγκες μας και τις εσωτερικές μας διαμάχες, όπως πολύ έξυπνα αναφέρει η Janet Malcolm στο φοβερό βιβλίο: Psychoanalysis: The Impossible Profession.

Έτσι και αλλιώς όλα έχουν να κάνουν με το τι αποφασίζεις να πιστέψεις και τι αποφασίζεις να αμφισβητήσεις. Το ποιος παίρνει την απόφαση είναι μια άλλη ιστορία.

Εσύ τι πιστεύεις ότι αξίζεις; Πως επιλέγεις να το διεκδικήσεις και ποια είναι τα κριτήρια που αισθάνεσαι πετυχημένος; Όταν δεν έρχεται το επιθυμητό αποτέλεσμα πως αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου, τους άλλους και την κατάσταση;

Πρόσφατα διάβαζα πως η επιτυχία είναι ζήτημα θέλησης και πως η πετυχημένη μάθηση είναι η διαδικασία του να μάθεις να ελέγχεις το που καθοδηγείς την προσοχή και τις σκέψεις σου.

Σε ένα βαθύτερο επίπεδο όμως όλα καταλήγουν σε τρεις ερωτήσεις:

  1. Τι άτομο βλέπεις όταν κοιτάζεις τον εαυτό σου.
  2. Τι άτομο προσπαθείς να προβάλεις στους άλλους.
  3. Τι άτομο βλέπουν τελικά οι άλλοι.

Και θα προσθέσω ακόμα μια:

Πως αισθάνεσαι με το άτομο που βλέπεις όταν κοιτάζεις τον εαυτό σου όταν δεν είσαι αποδεχτός από τους άλλους;

Η αυτοεκτίμηση σου εξαρτάται από το αποτέλεσμα που παίρνεις ή από κάτι άλλο; Αν την απόφαση την παίρνει ο Χάιντ ή ο Τζέκιλ είναι ένας γρίφος που ο καθένας από εμάς καλείται να λύσει.

Όμως, πάντα, περιμένω τα σχόλια σου εδώ.

Να είσαι καλά

Ο Χρήστος γρήγορα στην ενήλικη ζωή του συνειδητοποίησε πως η πραγματική ουσία της σωστής επικοινωνίας με τις γυναίκες, δεν βρίσκεται ούτε σε ατάκες ούτε σε συστήματα και ότι αυτά είναι μόνο η αρχή για το ξεκίνημα μιας νέας ζωής και κρίσιμων εσωτερικών αλλαγών και εξελίξεων σε οποιοδήποτε τομέα.Στρέφοντας το ενδιαφέρον του στις δομές διαχείρισης Σχέσεων, αποφάσισε να επεκτείνει τις γνώσεις του πάνω στην Ψυχολογία, ώστε να συνδέσει τις πλούσιες εμπειρικές γνώσεις που ήδη υπήρχαν με τεχνογνωσίες που θα του επέτρεπαν μια βαθύτερη κατανόηση της διαπροσωπικής επαφής μεταξύ των δύο φύλων.Ο Χρήστος είναι ιδρυτικό μέλος και υπεύθυνος του προγράμματος εκπαίδευσης του MenOfStyle.gr