Joker: Η Κοινωνική Διάσταση του Bulling και των Ψυχικών Διαταραχών

Joker Η Κοινωνική Διάσταση του Bulling και των Ψυχικών Διαταραχών

Με αφορμή την ταινία “Joker” αποφάσισα να γράψω για τον τρόπο με τον οποίο το συστηματικό bulling και οι ψυχικές διαταραχές επηρεάζουν έναν άνθρωπο σε σημείο να γίνει δολοφόνος, καθώς και τον τρόπο που η κοινωνία συμβάλει σε αυτό.

Πριν συνεχίσεις να διαβάζεις, να σε προειδοποιήσω ότι το συγκεκριμένο άρθρο περιέχει spoilers. Επομένως, εάν δεν έχεις δει τη συγκεκριμένη ταινία, σκέψου το καλά πριν συνεχίσεις να διαβάζεις.

Τόσο το bulling όσο και οι ψυχικές διαταραχές έχουν πάρει μεγάλη προβολή τα τελευταία χρόνια και έχουν έρθει στο προσκήνιο για διάφορους λόγους, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Ωστόσο, η ίδια η κοινωνία, άθελά της, ωθεί σε πολλές περιπτώσεις τα άτομα που πέφτουν θύματα bulling ή που έχουν κάποια ψυχική ασθένεια να αναλάβουν τον ρόλο του θύτη, προκαλώντας οι ίδιοι τελικά προβλήματα στην κοινωνία.

Αυτό ήταν και κάτι που φάνηκε πιο ξεκάθαρα στην ταινία “Joker” με πρωταγωνιστή τον Χοακίν Φίνιξ στον ρόλο του Άρθουρ Φλεκ ή αλλιώς Joker, σκηνοθέτη τον Τοντ Φίλιπς και συμπρωταγωνιστή τον Ρόμπερτ ντε Νίρο.

Οι Warner Bros. Pictures, DC Films, and Joint Effort, σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη, έκαναν μια εξαιρετική δουλειά στην παραγωγή και τη σκηνοθεσία της ταινίας. Απέδωσαν με ρεαλιστικό τρόπο το πώς ένας άνθρωπος με ψυχική διαταραχή, ο οποίος κατά την παιδική και ενήλικη ζωή του δέχεται bulling, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στην κοινωνία και τελικά, να καταλήξει σε απανωτούς φόνους.

Με ποιον τρόπο όμως η κοινωνία συνέβαλε σε αυτό το αποτέλεσμα;

 

Ταινία “Joker” και Ψυχικές Διαταραχές

Στο επίκεντρο του θέματος του Άρθουρ Φλεκ έρχεται το θέμα με την υγεία του. Ο Άρθουρ πάσχει από συναισθηματική αστάθεια, μια ασθένεια που συνήθως προκαλείται από κάποιο χτύπημα στο κεφάλι. Τα αποτελέσματα αυτής της ασθένειας είναι ότι ο Άρθουρ δεν έχει συναίσθηση του τι είναι σωστό και τι είναι λάθος, τι αστείο και τι όχι.

Γελάει ασυστόλως, ακόμη και σε λάθος στιγμές ή όταν στην πραγματικότητα θα ήθελε να κλάψει, και γενικότερα έχει μια συμπεριφορά εκτός ορίων, χωρίς παράλληλα να μπορεί να κατανοήσει το γιατί οι άλλοι δεν τον αποδέχονται.

Η ίδια του η ασθένεια του προκαλεί δυσκολίες στην καθημερινότητά του, κάτι που είναι φυσιολογικό.

Κλείνεται στον εαυτό του, δεν νιώθει ότι μπορεί να επικοινωνήσει αποτελεσματικά με τους γύρω του, είναι περιθωριοποιημένος, μόνος και ουσιαστικά νιώθει ότι η κοινωνία τον τιμωρεί για την ασθένειά του.

Ό,τι προβλήματα μπορεί να προκύπτουν στην καθημερινή του ζωή , εκείνος αδυνατεί να τα αντιμετωπίσει αποτελεσματικά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να περιθωριοποιείται ακόμα περισσότερο, να καταβάλλεται από ένα αίσθημα ανικανότητας και τελικά, να δημιουργεί έναν δικό του κόσμο στο μυαλό του, προκειμένου να ξεφύγει από τον πραγματικό.

Ωστόσο, στην ταινία μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα το πώς το περιβάλλον του, ο περίγυρός του και η κοινωνία τον ώθησαν στο να χειροτερέψει η κατάσταση της υγείας του και να βρει διέξοδο στον φόνο.

Τι ωθεί όμως έναν άνθρωπο να γίνει δολοφόνος ή, ακόμα χειρότερα, serial killer; Δες το επεισόδιο από το ελληνικό podcast Apla+Andrika με καλεσμένη την ψυχολόγο Dr. Κωνστάντη Λαμπράκη σχετικά με τους serial killers.

Για τον Joker, μοιάζει πως κανένας, ούτε καν η ψυχίατρός του, δεν μπορεί να τον καταλάβει και να τον αποδεχτεί. Και αυτό είναι κάτι που συχνά αντιμετωπίζουν τα άτομα με ψυχικές ασθένειες.

Η κοινωνία δεν έχει καταφέρει ακόμα να σταματήσει να χαρακτηρίζει ως “τρελούς” τους ανθρώπους που έχουν κατάθλιψη, ψύχωση, σχιζοφρένεια ή διπολική διαταραχή. Επιπροσθέτως, σε πολλές περιπτώσεις αυτοί οι άνθρωποι θεωρούνται άκρως επικίνδυνοι.

Το αποτέλεσμα είναι να φορούν μια μάσκα, όπως ακριβώς έκανε και ο Joker. Μια μάσκα με ένα χαμόγελο, προκειμένου να μην φανεί το τι νιώθουν στην πραγματικότητα και πόσο δύσκολο τους είναι να προσεγγίζουν με ψυχραιμία και ρεαλισμό την πραγματικότητα.

 

Ο Joker Και Η Μάσκα

Όπως ο ίδιος αναφέρει: «Το χειρότερο με το να έχεις μια ψυχική διαταραχή είναι ότι ο κόσμος περιμένει να συμπεριφέρεσαι σαν να μην έχεις.»

Γι’ αυτό και ο ίδιος επιλέγει να φοράει την μάσκα του Joker, αρχικά μεταφορικά παριστάνοντας τον χαρούμενο, και στην πορεία κυριολεκτικά.

Πόσοι άνθρωποι στις μέρες αναγκάζονται να φορούν αυτήν την μάσκα, την μάσκα του χαρούμενου και υγιούς ανθρώπου προκειμένου να μην τους κρίνουν μέσα στην μέρα τους;

Τα άτομα αυτά παραγκωνίζονται συχνά από τους ίδιους τους ανθρώπους που θα έπρεπε να τα αγκαλιάσουν. Είτε πρόκειται για κάποιον γιατρό που χρησιμοποιεί χαρακτηρισμούς ή που διακόπτει την θεραπεία, είτε πρόκειται για κάποιον συγγενή που αποφεύγει να τους μιλήσει, σε κάθε περίπτωση είναι πολύ δύσκολο να βρουν την αποδοχή που τους αξίζει και να νιώσουν ισάξιοι με τους υπόλοιπους ανθρώπους.

Δεν συμβαίνει πάντα αυτό, βέβαια. Απλά, συνήθως, ακόμα και εν έτη 2019, το να έχει κάποιος μια ψυχική διαταραχή είναι θέμα ταμπού.

Επιπροσθέτως, όπως έδειξε και ξεκάθαρα η ταινία Joker, δεν υπάρχει πάντα και η κατάλληλη πρόνοια και ιατρική περίθαλψη ώστε τα άτομα αυτά να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή.

Η κοινωνία θέτει συστηματικά τους ανθρώπους με ψυχικές διαταραχές σε δεύτερη μοίρα, όπως άλλωστε κάνει και με πολλές άλλες ασθένειες.

Ωστόσο, όπως είναι γνωστό, για έναν άνθρωπο με κάποια ψυχική ασθένεια, το να παίρνει συστηματικά και ανελλιπώς την αγωγή του είναι αυτό που τον κρατάει ήρεμο και τον βοηθάει να λειτουργήσει αποτελεσματικά στην καθημερινότητά του.

Το σημείο καμπής για τον Joker, όπως και για κάθε άνθρωπο που αδυνατεί να έχει πρόσβαση στην φαρμακευτική του αγωγή, ήταν όταν το κράτος έκανε περικοπές και έκοψε τις χορηγίες για την υγεία.

Αυτό έκανε τη διαταραχή που ήδη είχε και που ήδη τον βασάνιζε να αναλάβει τα ηνία και να τον κάνει να ξεπεράσει τα όρια σε κάθε επίπεδο, καθώς πλέον δεν είχε πρόσβαση στην αγωγή του. Ο Joker, όσο δεν έπαιρνε την αγωγή του, ένιωθε ότι ήταν καλύτερα. Φυσικά, αυτό ήταν μια ψευδαίσθηση, καθώς ήταν τα φάρμακα που τον κρατούσαν σταθερό και κατά κάποιο τρόπο ήρεμο.

Σταδιακά, η μάσκα αυτή έπεσε. Ο Joker, εγκαταλελειμμένος και δίχως κάτι να τον κρατάει, συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχει λόγος να την φοράει πια.

Αποφασίζει να εκφράσει τις χειρότερες από τις αρνητικές του σκέψεις, καταλήγοντας σε απανωτούς φόνους.

Ενδεχομένως, εάν δεν χρειαζόταν να φοράει την μάσκα εκείνη για όλη του τη ζωή, να μην υπήρχε και αυτή η άμεση ανάγκη για να την ξεφορτωθεί.

 

Ο Joker, Οι Ψυχικές Διαταραχές Και Ο Διαρκής Παραγκωνισμός

Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα άτομα με ψυχικές διαταραχές νιώθουν ότι κανείς δεν μπορεί να τους καταλάβει πραγματικά.

Η λεκτική επίθεση που κάνει στην ψυχίατρό του, λέγοντάς του ότι του κάνει όλο τις ίδιες ερωτήσεις και ότι δεν την ενδιαφέρει ουσιαστικά να τον βοηθήσει δείχνει το πόσο εγκαταλελειμμένος ένιωθε ακόμα και από τον μοναδικό άνθρωπο που μπορούσε στην πραγματικότητα να τον βοηθήσει.

Ουσιαστικά, οι άνθρωποι με ψυχικές διαταραχές τιμωρούνται από την κοινωνία. Τόσο ο κόσμος γύρω τους όσο και το πολιτικό σύστημα αδυνατούν να τους βοηθήσουν να επανέλθει η υγεία τους και να ενταχθούν ομαλά στο κοινωνικό σύνολο.

Ασθένειες όπως η κατάθλιψη ή η σχιζοφρένεια αποτελούν ακόμα και σήμερα δείγματα αδυναμίας ή ακόμα και τρέλας για τους περισσότερους ανθρώπους. Δες το επεισόδιο από το ελληνικό podcast Apla+Andrika σχετικά με την κατάθλιψη και την αυτοεκτίμηση, με καλεσμένη την PhDc, M.Sc Ιατρικής Αθηνών Σοφία Τσώλη.

Ενώ οι ίδιοι δεν προκαλούν την διαταραχή τους, επομένως δεν φταίνε, η κοινωνία είναι λες και τους ρίχνει όλη την ευθύνη. Ο Joker γίνεται ο περίγελος των συναδέλφων του επειδή απλά είναι διαφορετικός, κάτι που στη συνέχεια τον ωθεί να δολοφονήσει έναν από αυτούς.

Όλος ο θυμός που συσσωρευόταν για χρόνια μέσα του, όσο ήταν στον ρόλο του θύματος, εκτονώνεται με τους φόνους.

Για εκείνον, έχοντας ζήσει μια ζωή φορώντας την μάσκα του “Happy” και του χαρούμενου, υγιούς ανθρώπου που δεν έχει κάποιο θέμα υγείας στη ζωή του, το να ξεφορτωθεί αυτή την μάσκα είναι ένα βήμα λύτρωσης.

Για πρώτη φορά, όπως παραδέχεται και ο ίδιος, δείχνει το πώς πραγματικά αισθάνεται.

Όμως, εάν βρισκόταν σε ένα κοινωνικό σύστημα το οποίο δεν κατέκρινε τα αρνητικά του συναισθήματα, τα οποία ήταν μόνιμα όπως παραδέχεται ο ίδιος, και αντιθέτως τον αποδεχόταν και φρόντιζε πραγματικά και σε βάθος να νιώθει φυσιολογικός, όλα αυτά θα είχαν ενδεχομένως αποφευχθεί.

Τα αρνητικά του συναισθήματα θα μπορούσε να τα εκτονώσει σε κάτι άλλο, δημιουργικό και παραγωγικό, όπως το να γίνει κωμικός που τόσο κυνηγούσε και ήθελε.

Επιπλέον, για ένα άτομο με ψυχική διαταραχή, όπως άλλωστε και για κάθε άλλο άτομο, το να έχει ένα υποστηρικτικό και υγιές οικογενειακό περιβάλλον που του παρέχει σταθερότητα, θαλπωρή και ασφάλεια είναι εξαιρετικά σημαντικό.

Αυτό ήταν κάτι που έλειπε από τον Joker, όπως άλλωστε λείπει και από πολλά άτομα στις μέρες μας.

Ωστόσο, το βάρος που ένιωθε με το να φροντίζει την μητέρα του, καθώς και η προδοσία που αισθάνθηκε όταν έμαθε ότι εξαιτίας της απέκτησε τη συγκεκριμένη ασθένεια, ήταν αυτά που τον έκαναν να συνειδητοποιήσει ότι δεν υπάρχει τίποτα πλέον που να τον κρατάει, κανένας που να νοιάζεται πραγματικά.

Ενδεχομένως, εάν υπήρχε μια οικογένεια που πραγματικά τον στήριζε, η κατάστασή του να μην είχε επιδεινωθεί τόσο. Σε κάθε περίπτωση, και πάλι οι συνθήκες ώθησαν τον Άρθουρ Φλεκ να πάρει την κατάσταση στα χέρια του και να λύσει το θέμα όπως ο ίδιος νόμιζε.

Μετά από όλα όσα είχε περάσει και χωρίς την αγωγή που τον κρατούσε σταθερό, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο μόνος τρόπος να εκφραστεί είναι ο φόνος.

Ίσως, τελικά, δεν ήταν και τόσο εκδικητικές οι πράξεις του όσο φαίνονταν στην επιφάνεια. Κατά βάθος, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι ήταν μια κραυγή βοήθειας και ένα κάλεσμα για να τον αποδεχτούν επιτέλους οι κάτοικοι της Γκόθαμ Σίτι και να τον προσέξουν.

 

Συστηματικό Bulling

Ακριβώς λόγω της διαφορετικότητάς του και της ψυχικής διαταραχής του, ο Joker δέχεται διαρκώς bulling.

Τόσο οι συνάδελφοί του, όσο και άγνωστα σε εκείνον άτομα, τον κακοποιούν συστηματικά ψυχικά, συναισθηματικά και σωματικά, με αποτέλεσμα αυτό να ενδυναμώνει και να ενισχύει τα συναισθήματα του παραγκωνισμού και της μοναξιάς που ήδη ένιωθε.

Όχι μόνο δεν είναι αποδεκτός από τον κόσμο, αλλά μάλιστα πολλοί τον βλέπουν ως εχθρό τους.

Από τους συναδέλφους του που τον περιγελούν επειδή όπως λένε είναι “περίεργος”, μέχρι τους υπαλλήλους του Τόμας Γουέιν που του επιτίθενται στο τραίνο, δεν υπάρχει κάποιος που να προσπαθήσει να τον κατανοήσει.

Επιπροσθέτως, πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας ότι οι πρώτοι του φόνοι ήταν από θέση άμυνας για την κακοποίηση και το bulling που δεχόταν, το οποίο είχε βάλει σε κίνδυνο τη σωματική του ακεραιότητα.

Και πάλι, η κοινωνία ωθεί έναν άνθρωπο που χρειάζεται βοήθεια στο να προβεί στη βία.

Ακόμα και το πρότυπό του, ο παρουσιαστής Μαρέι Φράκλιν, ο οποίος αποτελεί και το μοναδικό του ψυχολογικό στήριγμα μέσω της μικρής οθόνης, καταλήγει να τον περιγελά και να τον κοροϊδεύει, σπάζοντας έτσι κάθε θετικό ρόλο που θα μπορούσε να πάρει στη ζωή του.

Ουσιαστικά, δεν υπάρχει κάποιος άνθρωπος στη ζωή του πέρα από την μητέρα του που να μην του ασκεί κριτική, κακοποίηση και bulling και που να μην τον ωθεί με τον τρόπο του στο να γίνει δολοφόνος.

Η Θέση Της Κοινωνίας Σε Θέματα Bulling

Θα έλεγε κανείς ότι το αποτέλεσμα και οι πράξεις του Joker κορυφώνονται μετά από μια ομαδική “προσπάθεια” κάθε ατόμου στη ζωή του να τον κάνει να νιώθει ότι δεν αξίζει.

Η ίδια η κοινωνία είναι, σε κάποιες περιπτώσεις, εκείνη που ωθεί ανθρώπους σαν τον Joker να πράξουν χωρίς λογική και να αποκτήσουν παραβατική συμπεριφορά (δεν μιλάω προφανώς για την πράξη του φόνου σε αυτό το σημείο, αλλά για οποιαδήποτε πράξη μπορεί να κάνει ένα άτομο προκειμένου να εκφράσει την αγανάκτησή του που βρίσκεται στο περιθώριο ή που δέχεται bulling).

Ο Joker βιώνει σε έντονο βαθμό την απόρριψη από το κοινωνικό σύνολο, κάτι που τον βάζει σε θέση άμυνας. Ωστόσο, το ίδιο συμβαίνει και με όλους μας, καθώς σε κανέναν δεν αρέσει να τον απορρίπτουν. Δες το βίντεο του Χρήστου σχετικά με την απόρριψη και το γιατί πονάει τόσο.

Δυστυχώς, ακόμα και σήμερα στις δυτικές κοινωνίες, τα άτομα που διαφέρουν με οποιονδήποτε τρόπο δέχονται υπόγεια ή και φανερά κριτική και κακοποίηση για την διαφορετικότητά τους.

Η κοινωνία, σε παγκόσμιο επίπεδο, φαίνεται να μην ανέχεται τη διαφορετικότητα στον βαθμό που επιδιώκει να φαίνεται ότι την δέχεται.

 Είτε πρόκειται για κάποιο παιδάκι σε σχολείο το οποίο τραυλίζει, είτε για κάποιον ενήλικα που έχει διαφορετικές ερωτικές επιλογές ή που έχει κάποιο θέμα υγείας που τον κάνει να μοιάζει διαφορετικός, φαίνεται ότι οι περισσότεροι από εμάς (και βάζω και τον εαυτό μου μέσα), δεν είμαστε ακόμα σε θέση να αποδεχτούμε τη διαφορετικότητα χωρίς να κρίνουμε ή ακόμα χειρότερα, να ασκήσουμε bulling.

 

Η Λύση

Το θέμα ωστόσο που δημιουργείται εδώ είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις, με τη συμπεριφορά μας απέναντι σε ανθρώπους που εμείς βρίσκουμε διαφορετικούς και ίσως “περίεργους”, ωθούμε τα άτομα αυτά να θυματοποιηθούν ακόμα περισσότερο, να παραγκωνιστούν και τελικά, να νιώσουν ότι είναι εναντίον όλων μας.

Η κάθε δράση έχει και αντίδραση.

Εάν εμείς, ως κοινωνικό σύνολο, συμπεριφερόμαστε εχθρικά σε άτομα που διαφέρουν, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση στα άτομα με σοβαρές ψυχικές ασθένειες, μήπως τελικά κι εμείς οι ίδιοι τα ωθούμε στο να συμπεριφερθούν εχθρικά απέναντί μας;

Μήπως ο καθένας από εμάς βάζει το λιθαράκι του σε μια κατάσταση που είναι ήδη έτοιμη να εκραγεί;

Τελικά, κρίνεται αδήριτη η ανάγκη του να συνειδητοποιήσει ο καθένας από εμάς ότι η κοινωνία είμαστε εμείς.

Οι πράξεις του καθενός έχουν επιπτώσεις τόσο στον ίδιο, όσο και στους γύρω του και στην κοινωνία.

Δεν μπορούμε πλέον να “βγάζουμε έξω την ουρά μας” και να αδιαφορούμε για ό,τι συμβαίνει, καθώς είμαστε μέρος ενός συνόλου και έχουμε και εμείς ευθύνη.

Η συμπεριφορά, η νοοτροπία και οι πράξεις του καθενός από εμάς ξεχωριστά έχουν βαρύτητα. Και επηρεάζουν τις καταστάσεις με τρόπους που ίσως δεν φανταζόμαστε.

Έναν άνθρωπο, έναν χρειαζόταν ο Άρθουρ Φλεκ προκειμένου να νιώσει αποδεχτός και αγαπητός, να στηρίξει τον εαυτό του και να μην εκδηλώσει τις χειρότερες πλευρές του, πλευρές που υπάρχουν σε όλους μας.

Και αυτός ο άνθρωπος δεν βρέθηκε για εκείνον, όπως δεν βρίσκεται και για πολλούς άλλους ανθρώπους που βρίσκονται ανάμεσά μας.

Τι θα γινόταν εάν ο Άρθουρ Φλεκ είχε κάποιον να τον αποδεχτεί;

Τι θα γινόταν εάν υπήρχε κάποιος στη ζωή του που να λειτουργούσε ως ένα θετικό πρότυπο;

Πώς θα ένιωθε εάν οι συνάδελφοί του δεν τον κορόιδευαν αλλά αντιθέτως, επιδίωκαν να τον βοηθήσουν;

Πώς θα εξελισσόταν άραγε η ιστορία του εάν υπήρχε κάποιος να τον βοηθήσει να βρει τρόπο να παίρνει τα φάρμακά του, έναν καλό ψυχίατρο και την αγάπη και φροντίδα που πραγματικά χρειαζόταν;

 

Η Ευθύνη Του Joker

Φυσικά, ο ίδιος ο Άρθουρ Φλεκ δεν είναι άμοιρος ευθυνών.

Τελικά, ο καθένας μας μπορεί να επιλέξει το πώς θα δράσει στην κάθε κατάσταση και σίγουρα ο Joker έκανε κι εκείνος την επιλογή του.

Το κοινωνικό σύνολο μπορεί μόνο να ενισχύσει μια συμπεριφορά και όχι να την δημιουργήσει.

Οι φόνοι δεν ήταν η λύση στο θέμα του. Και το ότι δεν έβρισκε λύση δεν δικαιολογεί το να στερεί από άλλους ανθρώπους το δικαίωμα στη ζωή.

Ο λόγος που το αναφέρω αυτό είναι ότι, τελικά, μπορεί σε πολλές περιπτώσεις να είναι βολικό το να ρίξουμε την ευθύνη σε κάποιον εξωτερικό παράγοντα, είτε αυτός λέγεται οικογένεια, είτε κοινωνία, είτε πρώην, όμως σε κάθε περίπτωση έχουμε επιλογή.

Οι περιστάσεις δεν θα είναι ποτέ ιδανικές και πάντα θα υπάρχουν δυσκολίες. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι μπορεί ο κάθε ένας από εμάς να λειτουργεί αφθαίρετα, με ασυδοσία και να βλάπτει τους γύρω του.

Το να αναλαμβάνει ο καθένας την ευθύνη των σκέψεων και των πράξεών του είναι το μόνο, τελικά, που ενδεχομένως μπορεί να αλλάξει τη συνολική κατάσταση.

Ο Joker είχε ευθύνη. Όπως και τόσοι άλλοι άνθρωποι που είχαν βρεθεί, βρίσκονται ή θα βρεθούν στη θέση του, μπορούσε σε κάθε περίπτωση να επιλέξει να μην σκοτώσει.

Η κοινωνία έχει ευθύνη, αλλά και ο καθένας από εμάς έχει την ευθύνη των επιλογών του.

Και αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Κλείνοντας, είναι ωφέλιμο να τονίσω ότι χρειάζεται ο καθένας από εμάς να συνειδητοποιήσει ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στο να νιώθουν αποδεχτοί, αγαπητοί, φυσιολογικοί και μέρος του κοινωνικού συνόλου.

Η ταινία “Joker” σίγουρα προβλημάτισε πολύ κόσμο από τότε που βγήκε στις αίθουσες. Ίσως βοήθησε κάποιους να δουν και μια άλλη οπτική. Ίσως πάλι και όχι.

Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μια ταινία που παίζεται στους κινηματογράφους εδώ και ένα χρονικό διάστημα και που έχει μεγάλη επιτυχία και αντίκτυπο.

Εάν δεν την έχεις δει ακόμα, σίγουρα αξίζει να πας να την δεις.

Κι αν ακόμα αναρωτιέσαι τι μπορείς να κάνεις για να προχωρήσεις και να εξελιχθείς σε ένα Άνδρα Αξίας, χωρίς να σε νοιάζει η αντίδραση της κοινωνίας, δες εδώ

Εύχομαι κάθε επιτυχία,

Εύα

Eva
subscriber
Μέσα από τυχαίες συγκυρίες στη ζωή της η Εύα ήρθε σε επαφή με την επιστήμη γύρω από το φλερτ και τις σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων, κάτι που την βοήθησε να εξελιχθεί και να δει τις ανθρώπινες σχέσεις τελείως διαφορετικά. Αυτό την ώθησε να έρθει σε επαφή με τον εαυτό της και να θελήσει να βοηθήσει κι άλλους ανθρώπους να βιώσουν την αλλαγή που βίωσε εκείνη. Η οπτική της γωνία βοηθάει τους άντρες που έρχονται στο Men Of Style να συνειδητοποιήσουν το πώς τους βλέπει μια γυναίκα, τι θέλουν οι γυναίκες και τελικά, το πώς μπορούν να γίνουν η καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους. Μέσα από τα άρθρα της εκφράζει τη γυναικεία οπτική των καταστάσεων που διέπουν το φλερτ και τις σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων.