Η Λερναία Ύδρα της Μιζέριας: Αντιμέτωπος με έναν Αρνητισμό που Ποτέ δεν Επέλεξες

Κόψε οριστικά τον αρνητισμό από την ζωή σου

Ξυπνάς με όρεξη για δημιουργία και κάτι σου λέει πως η σημερινή ημέρα θα είναι απίστευτη. Ξαφνικά, βρίσκεσαι αντιμέτωπος με έναν αρνητισμό λες και έχει στηθεί αποκλειστικά για εσένα μια συνωμοσία με μοναδικό σκοπό να σε κάνει να αισθανθείς χάλια.

Ανεξάρτητα τι λέει ο καθένας ή τι γεγονότα συμβαίνουν ανά πάσα στιγμή, το πως αισθάνεσαι καταλήγει σε ένα και μόνο σημείο: Πως αντιδράς στην εξωτερική πραγματικότητα.

Και κάπως έτσι, ξεκινά ακόμα ένα περίεργο άρθρο. Ξέρεις… σαν αυτά που συνηθίζω να γράφω.

Ένα Μενού Χωρίς Αρνητισμό Παρακαλώ… Αλλιώς δεν Παραγγέλνω!

Η Λερναία Ύδρα της Μιζέριας: Αντιμέτωπος με έναν Αρνητισμό που Ποτέ δεν Επέλεξες

Η ωριμότητα είναι περίεργο πράγμα. Σε φέρνει αντιμέτωπο με την αντίληψη σου για τον μέλλον και το παρελθόν και εσύ κάπου στην μέση προσπαθείς να βγάλεις άκρη.

Παλιότερα πίστευα πως ο χρόνος αξιοποιείται σωστά όταν κάνεις δύο πράγματα:

Πρώτον, μαθαίνεις περισσότερο τον εαυτό σου ώστε να τον προστατεύεις από τον κακό σου εαυτό και δεύτερον μαθαίνεις να είσαι παραγωγικός αντί να τριγυρνάς σαν την άδικη κατάρα.

Το πρώτο σχετίζεται προφανώς με την αυτογνωσία και το δεύτερο με την θετική εξέλιξη της ζωής σου.

Όμως υπάρχει και ένα τρίτο χαρακτηριστικό που πρέπει να το βάλω στην συνταγή για να πω έστω και λίγο πως είμαι δίκαιος.

Όταν μαθαίνεις τον εαυτό σου, μαθαίνεις να προστατεύεις και τους άλλους από τον κακό σου εαυτό.

Για παράδειγμα, όταν ξυπνάω το πρωί δεν θέλω να μιλάω σε άνθρωπο. Ζητάω συγγνώμη προκαταβολικά από τους δικούς μου ανθρώπους αλλά είναι ένα χαρακτηριστικό μου, που όσο και αν έχω προσπαθήσει, δεν μπορώ να το αποβάλω τελείως.

Όμως, κάνω κάτι άλλο.

Ενημερώνω τους δικούς μου ανθρώπους να μην μου μιλάνε όταν ξυπνάω. Τους ζητάω να με αφήσουν στην ησυχία μου. Πείτε μου απλά μια καλημέρα και τα πράγματα θα πάρουν τον δρόμου τους.

Στην υπόλοιπη καθημερινότητα μου όμως δεν τα πάω καλά με τον αρνητισμό. Έχω ένας είδος αλλεργίας που με σπρώχνει να αποβάλω οτιδήποτε μίζερο.

Βλέπω την καθημερινότητα σαν ένα κουβά που πρόκειται να ξεχειλίσει. Διότι με τόσα που τρέχουν στην ζωή μας είναι δεδομένο πως κάτι θα ξεφύγει.

Αν λοιπόν μέσα στον κουβά ρίχνεις συνεχώς αρνητισμό, όταν ξεχειλίσει, αυτό που θα βγει δεν θα είναι και ότι καλύτερο όπως καταλαβαίνεις.

Όμως ας πάρουμε το θάρρος και ας δηλώσουμε κάτι από την αρχή: Μην αφήνεις κανέναν να σου λέει πως πρέπει να αισθανθείς.

Είμαστε όλοι άνθρωποι και δεν μπορούμε να ελέγξουμε απόλυτα πως αισθανόμαστε. Είναι πολλές οι παράμετροι και η ζωή δεν έδωσε εγχειρίδιο για το πώς πρέπει να την ζήσουμε.

Αυτός είναι και ένας από τους πολλούς γρίφους της άλλωστε. Να γράψουμε εμείς αυτό το εγχειρίδιο.

Όμως, μπορούμε να προσπαθήσουμε να μάθουμε τον λόγο που βιώνουμε τα συναισθήματα μας και μόνο εμείς έχουμε την εξουσία να ορίσουμε το πώς βλέπουμε τον εαυτό μας.

Όπως πολύ σωστά είχε αναφέρει η Eleanor Roosevelt:

Κανείς δεν μπορεί να σε κάνει να νιώσεις κατώτερος χωρίς την συγκατάθεση σου

Αυτό το σενάριο, πως είμαστε κυρίαρχοι βαθύτερων και πιο πρωτόγονων πλευρών του εαυτού μας, είναι σκληρό να διαχειριστούμε. Με όλο τον αρνητισμό εκεί έξω – αφεντικά, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μοναξιά, οικονομία – δεν θέλεις και πολύ να πιστέψεις πως όλος ο κόσμος είναι στραμμένος εναντίον σου.

Ένα σημαντικό μάθημα λοιπόν που θα χρειαστεί να πάρουμε, για να μην χάσουμε τελείως την ελάχιστη λογική που μας έμεινε, είναι να γλιστράμε από τον αρνητισμό.

Και όπως το βλέπω, αυτό ανέρχεται σε τέχνη.

#1. Όλα Κυλούν – Ας το Κάνει και ο Αρνητισμός

Η Λερναία Ύδρα της Μιζέριας: Αντιμέτωπος με έναν Αρνητισμό που Ποτέ δεν Επέλεξες

Η μέρα, η ώρα, το λεπτό, τα χρόνια. Η ζωή κυλά είτε το θέλουμε είτε όχι και δεν γίνεται να είμαστε συνέχεια βουτηγμένοι στον αρνητισμό.

Δεν μπορούμε να αφήσουμε τον αρνητισμό να μας γονατίσει. Ναι, θα υπάρξουν φορές που θα το κάνει. Έτσι και αλλιώς δεν είμαστε τελείως αλεξίσφαιροι ούτε ζούμε σε σπηλιές.

Πες το όπως θέλεις. Ανάκαμψη, συγκέντρωση ή ατσάλινη θέληση. Όποια ταμπέλα και αν του δώσεις, το έχεις ανάγκη. Και μπορεί το σήμερα να είναι χάλια, αλλά είναι απλά μια πρόκληση.

Και οποιαδήποτε και αν είναι η πρόκληση, η σημερινή ημέρα είναι ένα τεστ και πως αντιδράς σε αυτό είναι κλειδί.

#2. Αξιοπρεπής Αντίσταση στον Αρνητισμό

Η Λερναία Ύδρα της Μιζέριας: Αντιμέτωπος με έναν Αρνητισμό που Ποτέ δεν Επέλεξες

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που θα στείλουν αρνητισμό σαν πυροβόλο.

Δεν το κάνουν επίτηδες. Είτε τροφοδοτούνται από αρνητικά συναισθήματα είτε απλά περνούν δύσκολα και θέλουν κάποιο αυτί και στήριγμα να τους κάνει να αισθανθούν καλύτερα, επειδή εκείνοι δεν μπορούν να προσφέρουν αυτό το δώρο στον εαυτό τους.

Όμως χρειάζεται συνειδητή προσπάθεια να φράξεις τον αρνητισμό.

Και λέγοντας απλά « όχι » είναι μια καλή αρχή.

Όμως, υπάρχουν κάποιες φορές που χρειάζεται να βάλουμε αντίσταση για να βρούμε το μονοπάτι της απόλαυσης.

Θα αισθανθείς στρες, άγχος και φόβο. Χωρίς αυτά άλλωστε η ζωή θα ήταν ένα ατελείωτο ουράνιο τόξο χωρίς προκλήσεις και την βασική αντίληψη του τι είναι σημαντικό και τι όχι.

Έτσι και αλλιώς, οι φόβοι αποκαλύπτουν καλά κρυμμένες αλήθειες.

Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, θα υπάρξει και αύριο. Και αν το αύριο σημαίνει για εσένα να κυνηγήσεις το όραμα και τους στόχους σου με έναν τρόπο που σε ικανοποιεί, τι άλλο θα ήθελες;

Χρειάζεται μόνο ένα λεπτό.

Όταν βρίσκεσαι σε μια θάλασσα από φωνές, έχεις την δυνατότητα να κάνεις μια επιλογή. Αυτό που επιλέγεις, την αντίσταση στον αρνητισμό, είναι μια επένδυση στον κουβά της καθημερινότητας.

Οι φωνές θα σου πουν πολλά.

Πως τα πράγματα δεν θα πάνε καλά και πως τα προβλήματα είναι ένας ασταμάτητος συρμός με σπασμένα φρένα. Ξέρω, δεν είναι εύκολο.

Όλες αυτές οι φωνές στην ουσία δεν φέρνουν αρνητισμό. Φέρνουν αμφιβολία.

Προσπαθούν να μας πείσουν πως εν τέλει δεν είμαστε αρκετοί να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να βγούμε νικητές.

Όμως ο αρνητισμός δημιουργεί φαύλους κύκλους που μας οδηγούν να κυνηγάμε το πρόβλημα αντί την λύση. Είναι καθαρά θέμα εστίασης.

Ο αρνητισμός έχει την ικανότητα να μας πείθει πως το συναίσθημα « καλά είμαι μωρέ » είναι αρκετό. Όχι, δεν κάνεις χάρη σε κανέναν λέγοντας καλά είμαι μωρέ.

Όταν υποκύπτεις στον αρνητισμό και την μιζέρια κάνεις μια άδικη συμφωνία με τον εαυτό σου που στο τέλος σε ρίχνει στα δικά σου μάτια. Δεν πηγαίνεις για τα ψίχουλα. Δεν σου αξίζουν.

Έτσι και αλλιώς, αν αφαιρέσεις, τα ρούχα, το κούρεμα και τα υπάρχοντας μας, αυτό που μένει στο τέλος είναι το μυαλό μας. Η αδιάκοπη παρέα που έχουμε, και που αν δεν είναι καλή δεν περνάς πουθενά καλά.

Στο μυαλό μας παίζουμε συνεχώς σκηνές ξανά και ξανά. Και όταν έρχεται το τέλος της ημέρας οφείλουμε να γνωρίζουμε πως τα πήγαμε καλά με βάση τα δικά μας κριτήρια και όχι των άλλων.

Έτσι και αλλιώς, οι κύκλοι μετάνοιας δεν κλείνουν ποτέ.

#3. Το Ελεγχόμενο Κάψιμο μιας Γέφυρας

Η Λερναία Ύδρα της Μιζέριας: Αντιμέτωπος με έναν Αρνητισμό που Ποτέ δεν Επέλεξες

Οι σχέσεις όχι μόνο σε προσωπικό αλλά σε επαγγελματικό και κοινωνικό επίπεδο μπορούν να σημαίνουν τα πάντα.

Όταν όμως μια επαφή πλήττεται από αρνητισμό, τότε έχουμε την ευθύνη απέναντι στον εαυτό μας να αξιολογήσουμε με ποιο τρόπο μας επηρεάζει και τι πρόκειται να κάνουμε για αυτό.

Μπορεί να βρίσκεσαι στην πορεία της ανοδικής σου εξέλιξης και όσο περισσότερο αναπτύσσεσαι τόσο πιο δύσκολο θα είναι για τους γύρω σου να κατανοήσουν και πολύ πιθανό να ακολουθήσουν.

Κάποιοι δεν θα θέλουν ενώ κάποιοι άλλοι απλά δεν θα  μπορούν.

Και όταν εξελίσσεσαι, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να δεχτείς τον αρνητισμό των άλλων. Και όταν αναφέρω αρνητισμό δεν εννοώ απαραίτητα μιζέρια.

Κάποιοι δεν θα πιστέψουν σε εσένα ενώ κάποιοι άλλοι θα προσπαθήσουν να σε πείσουν πως τα εμπόδια θα είναι περισσότερα από τις ευκαιρίες.

Το πρόβλημα με τον αρνητισμό των άλλων είναι πως επιδρά πάνω μας σαν ασθένεια που σιγά σιγά μας καταβάλει. Και αυτό γιατί αν προέρχεται από πρόσωπα σημαντικά για εμάς, παραμονεύει ο κίνδυνος να πιστέψουμε πως τελικά δεν θα τα καταφέρουμε.

Δεν θα κρατήσουν όλες οι σχέσεις για πάντα. Και αυτό είναι μια σκληρή αλήθεια.

Το ταξίδι της προσωπικής επιτυχίας του καθενός είναι μοναχικό και κάποιες φορές δεν θα έχουμε σύμμαχο ούτε τον εαυτό μας.

Ανεξάρτητα τι δουλειά κάνεις, ανεξάρτητα που μένεις ή τι θέλεις να καταφέρεις, αργά ή γρήγορα μαθαίνεις πως με τον αρνητισμό υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων:

Θα υπάρξουν οι άνθρωποι που θέλουν να σε δουν να πετυχαίνεις και σε σπρώχνουν να δώσεις τον καλύτερο σου εαυτό και υπάρχουν εκείνοι που χρειάζονται παρέα στο ανελέητο κυνήγι της σαδιστικής αυτολύπησης.

Αναζήτησε τους πρώτους και για τους δεύτερους απλά άφησε χώρο να συνεχίσουν μόνοι τους.

Και για να αρχίσω να στήνω τον επίλογο, ο Oscar Wild είχε πει:

Όλοι είμαστε μέσα σε ένα λούκι αλλά κάποιοι από εμάς κοιτάμε στα αστέρια

Το αύριο θα είναι και πάλι εκεί. Ένα νέο και φρέσκο ξεκίνημα για τον καθένα από εμάς.

Και ίσως αυτή να είναι η πραγματική πρόκληση. Να σηκώσουμε το βάρος, να το αποδεχτούμε και να αρχίσουμε ξανά.

Έχει σχέση με το πώς επιστρέφεις. Θα πέσεις αλλά το κάλεσμα της ζωής είναι τόσο ισχυρό που οφείλεις να σηκωθείς και να συνεχίσεις. Γιατί η ζωή είναι δύσκολη αλλά απίστευτα γλυκιά.

Και όταν θα βρίσκεσαι κάτω και θα πονάς, θα χρειαστεί να ενεργοποιήσεις και πάλι τις κρυμμένες υπερδυνάμεις σου και να γίνεις ξανά ο ήρωας της δικής σου καθημερινότητας.

Και όταν η μέρα σηκώνεται, θα χρειαστεί να βάλεις και πάλι την στολή με όλες αυτές τις δυνάμεις αλλά και τις ευθύνες που φέρει η υπερδύναμη να πιστεύεις στον εαυτό σου.

Γιατί με τόση μιζέρια και αρνητισμό ίσως να ξέχασες πως ο υπερήρωας της ιστορίας είσαι εσύ.

Πάντα ήσουν εσύ.

Τα επόμενα καλύτερα άρθρα που μπορείς να διαβάσεις:

Αν θέλεις να δημιουργήσεις μια αλλαγή στην ζωή σου δες εδώ.

Όπως πάντα, περιμένω τις απόψεις σου εδώ.

Να είσαι καλά

Ο Χρήστος γρήγορα στην ενήλικη ζωή του συνειδητοποίησε πως η πραγματική ουσία της σωστής επικοινωνίας με τις γυναίκες, δεν βρίσκεται ούτε σε ατάκες ούτε σε συστήματα και ότι αυτά είναι μόνο η αρχή για το ξεκίνημα μιας νέας ζωής και κρίσιμων εσωτερικών αλλαγών και εξελίξεων σε οποιοδήποτε τομέα. Στρέφοντας το ενδιαφέρον του στις δομές διαχείρισης Σχέσεων, αποφάσισε να επεκτείνει τις γνώσεις του πάνω στην Ψυχολογία, ώστε να συνδέσει τις πλούσιες εμπειρικές γνώσεις που ήδη υπήρχαν με τεχνογνωσίες που θα του επέτρεπαν μια βαθύτερη κατανόηση της διαπροσωπικής επαφής μεταξύ των δύο φύλων. Ο Χρήστος είναι ιδρυτικό μέλος και υπεύθυνος του προγράμματος εκπαίδευσης του MenOfStyle.gr