Πάθος: Ένα Μυστικό Εξέλιξης που Αγνοείς – Μέρος Δεύτερο

Πάθος: Βάλε τον ενθουσιασμό στο παιχνίδι της ζωής

Γράφοντας το δεύτερο μέρος για το πάθος δεν ήταν κάτι εύκολο. Πολλά κομμάτια που χρειάστηκαν να ενωθούν και πολλές πληροφορίες που έπρεπε να μπουν σε μια σειρά.

Όμως για ποιο λόγο το έγραψα;

Γιατί έγραψα ένα άρθρο για το πάθος;

Πάθος: Μυστικό εξέλιξης.

Όταν γράφω ένα άρθρο, ειδικά στο ξεκίνημα, δεν έχω ιδέα ούτε πώς να ξεκινήσω ούτε πώς να τελειώσω.

Αρχικά, πρέπει να βρω τίτλο.

Χωρίς τίτλο δεν έχω θέμα και χωρίς θέμα είμαι με άδεια χέρια.

Τα δύο άρθρα για το πάθος τα έγραψα γιατί υπάρχουν διαστήματα που αισθάνομαι πως η καθημερινότητα με πνίγει.

Με καβαλάει και χωρίς να το καταλάβω ξεκινάει ένα κυνηγητό.

Κάποιες φορές την κυνηγάω εγώ και κάποιες φορές εκείνη.

Όταν το πρόγραμμα ξεπερνάει καθημερινά τις 10-12 ώρες, το μυαλό παίρνει περίεργες στροφές.

Αμφισβητεί, αμφιβάλει και χάνει τον στόχο του.

Πράγματα και καταστάσεις που τις έστησες με μεράκι και όρεξη αρχίζουν και γίνονται ρουτίνα.

Και όταν αυτό πέφτει στην αντίληψη σου, τρελαίνεσαι.

Για να το ξεπεράσεις χρειάζεται να κάνεις μια παύση.

Και με αυτή την παύση να κάνεις ένα ταξίδι στον χρόνο.

Να ταξιδέψεις στο παρελθόν και να θυμίσεις στον εαυτό σου πως αισθανόσουν όταν όλα βρίσκονταν στην αρχή.

Όταν το πάθος και ο ενθουσιασμός ήταν στα κόκκινα και αισθανόσουν σαν μικρό παιδί σε παιδική χαρά.

Και κάποια στιγμή αποφασίζεις πως οι καταστάσεις έχουν την μορφή που εσύ επιλέγεις να τους δώσεις.

Αν δεν το κάνεις, θα πάρουν από μόνες τους μορφή, με τον κίνδυνο η μορφή αυτή να έχει περίεργα σχήματα.

Σχήματα που σε φοβίζουν και σε τραβούν μακριά από αυτά που θέλεις περισσότερο.

Στο πρώτο μέρος, έγραψα για αυτοέλεγχο, γνώση, στρες και την αρετή της υπομονής.

Σε αυτό συνεχίζω προσθέτοντας ένα ακόμα χαρακτηριστικό στην αρχή.

Την παραγωγικότητα.

Παραγωγικότητα: Όταν το πάθος βρίσκει στόχο

Πάθος: Μυστικό εξέλιξης.

Το πάθος συνδέεται άμεσα με την παραγωγικότητα.

Όπως και όλα τα παραπάνω που έχω γράψει μέχρι τώρα, δεν έχει διακόπτη που τον πατάς και ανοίγει.

Βασικά και διακόπτη να είχε, δεν είναι τόσο εύκολο να τον βρεις μέσα στην χαρτούρα της σκέψης.

Πρώτο και σημαντικότερο: Δεν γίνεται να γίνεις παραγωγικός αν δεν ξεκινήσεις ποτέ.

Δεύτερο και σημαντικότερο: Η οργάνωση είναι top.

Είναι προτιμότερο να γνωρίζεις τις δραστηριότητες που θα ασχοληθείς μέσα στην ημέρα παρά να προσπαθείς να διαχειριστείς ότι πέφτει μπροστά σου.

24 ώρες δεν φτάνουν.

Νόμος.

Δυστυχώς…

Οπότε είναι χρήσιμο να θυμάσαι:

  • Βάλε προτεραιότητες.
  • Μάθε να λες όχι.
  • Πάρε απόφαση για αυτά που είσαι καλός και για αυτά που χρειάζεται να βελτιώσεις.

Ακόμα, κράτησε τα παρακάτω σαν τελευταίες σημειώσεις:

#1. Μην περιμένεις την τέλεια στιγμή για να ξεκινήσεις. Δεν θα έρθει ποτέ.

#2. Κράτησε ένα ημερολόγιο και τους κορυφαίους στόχους της εβδομάδας και φρόντισε να το κοιτάς κάθε πρωί – και να τους κάνεις.

#3. Παρατήρησε ποια είναι τα ενεργειακά βαμπίρ της καθημερινότητας σου και προσπάθησε, όσο αυτό είναι δυνατό, να τα αποκλείσεις.

#4. Εντόπισε ποιες δραστηριότητες συμβάλουν περισσότερο στην προσωπική σου ανάπτυξη και συγκεντρώσου σε αυτές.

Βασικά, αν θέλεις να είσαι παραγωγικός μπορείς να κάνεις ένα και μόνο πράγμα.

Είναι το πιο απλό, το πιο εκνευριστικό, το πιο δύσκολο και ταυτόχρονα το πιο αποτελεσματικό:

Κάνε την πιο παραγωγική δραστηριότητα την κάθε στιγμή.

Φρόντισε κάθε δραστηριότητα σου να προσφέρει αξία συνολικά στην μέρα σου.

Απλό και απίστευτα δύσκολο.

Αυτοπειθαρχία – Τι έχεις όταν το πάθος φεύγει μακριά

Πάθος: Μυστικό εξέλιξης.

Για άλλη μια φορά η αυτοπειθαρχία είναι μια ικανότητα που αναπτύσσεται και συνδέεται άμεσα με την θέληση.

Έρευνες έχουν δείξει πως τα άτομα με μεγαλύτερη αυτοπειθαρχία πετυχαίνουν πιο εύκολα στόχους αφού μπορούν να ασκήσουν μεγαλύτερο αυτοέλεγχο και να αντέξουν κακουχίες.

Φυσικά, η αυτοπειθαρχία δεν έρχεται με Άγια Φώτιση.

Το πρώτο που κάνεις με την αυτοπειθαρχία είναι να αναγνωρίσεις πειρασμούς και να αρνηθείς να σε ελέγξουν.

Η συνειδητή αυτή απόφαση ανάμεσα στο τι θέλεις στιγμιαία και τι πιστεύεις πως θα κερδίσεις μακροπρόθεσμα είναι μια σημαντική ικανότητα σκέψης.

Ακόμα, η αυτοπειθαρχία βοηθά το πάθος.

Δεν θα είσαι πάντα ενθουσιασμένος να υπομείνεις δυσκολίες και σκαμπανεβάσματα.

Αντιθέτως.

Πιστεύω πως η αυτοπειθαρχία είναι αυτό που έχεις όταν το πάθος αρχίζει να αμφισβητεί τον εαυτό του.

Όταν τα πράγματα σταματούν να είναι εύκολα και ακριβώς εκείνη την στιγμή χρειάζεται κάτι παραπάνω.

Ένα είδος αντοχής.

Ένα είδος συνειδητής απόφασης να υπενθυμίσεις στον εαυτό σου πως ένιωθες στην αρχή, όταν το όραμα της επίτευξης ήταν πιο ξεκάθαρο στα μάτια σου και δεν είχε θολώσει ακόμα από τις δυσκολίες.

Με το πάθος τεστάρεις τα όρια της ζώνης άνεσης σου και με την αυτοπειθαρχία βγαίνεις μόνιμα εκτός αυτής και την επεκτείνεις.

Ξανά, μεγάλες αλλαγές στην ζωή ποτέ δεν έρχονται δωρεάν και γρήγορα.

Θέλουν ένα αντίτιμο.

Ένα αντίτιμο που δεν πληρώνεται μια φορά και μετά τέρμα.

Για να μπορείς να πληρώνεις συνεχώς ένα τίμημα που συνεχώς αυξάνεται όσο αυξάνονται και οι απολαβές που θέλεις να έχεις, χρειάζεται πάθος και αυτοπειθαρχία.

Ότι έρχεται εύκολα φεύγει και εύκολα.

Οι παροδικές απολαύσεις δεν κρατούν. Δεν είναι απλά απολαύσεις.

Είναι απολαύσεις απόσπασης και ξεκούρασης μέχρι να ξαναμπείς στην κούρσα.

Η δύναμη της σκέψης δημιουργεί πάθος

Πάθος: Μυστικό εξέλιξης.

Το μυαλό είναι ίσως το πιο λαμπρό και πιο ισχυρό δημιούργημα που κατασκευάστηκε ποτέ.

Μπορεί να δημιουργήσει μεγαλεία και θαύματα και μπορεί να στήσει πολέμους ικανούς να εξαφανίσουν τα θαύματα που το ίδιο δημιούργησε.

Οτιδήποτε σκέφτεσαι είναι αποτέλεσμα του τρόπου που αντιλαμβάνεσαι την πραγματικότητα.

Καθορίζει τις πράξεις σου, τα συναισθήματα σου και τον τρόπο που συμπεριφέρεσαι.

Είσαι διαρκώς σε μια αλληλεπίδραση με τις σκέψεις που σου δημιουργεί ο τρόπος που φιλτράρεις το εξωτερικό περιβάλλον.

Άλλοτε σε επηρεάζει και άλλοτε το επηρεάζεις.

Οι καταστάσεις που βρίσκεσαι αυτή την στιγμή είναι ένας συνδυασμός συνθηκών και του τρόπου που σκέφτηκες για αυτές.

Ο τρόπος σκέψης σου καθορίζει τα πάντα.

Το πάθος είναι ένας από τους πολλούς ακρογωνιαίους λίθους της εξέλιξης σου.

Όμως είναι και αυτό αποτέλεσμα της σκέψης σου.

Το πάθος δημιουργείται την στιγμή που αποφασίζεις συνειδητά ή ασυνείδητα να παρατηρήσεις με διαφορετικό τρόπο μια κατάσταση.

Και αυτό είναι ίσως μια από τις πιο δύσκολες δοκιμασίες της καθημερινότητας.

Η καθημερινότητα περνά χωρίς να δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή στις σκέψεις μας.

Ή τουλάχιστον τις προσέχουμε με τρόπο που δεν είναι παραγωγικός σε σχέση με αυτά που αισθανόμαστε.

Είναι πολλές οι φορές που γνωρίζουμε τι αισθανόμαστε αλλά είναι σαν να βρισκόμαστε σε άρνηση στο να δούμε ξεκάθαρα τι το προκάλεσε.

Ποια ήταν η γενεσιουργός αιτία που μας έκανε να αισθανθούμε με συγκεκριμένο τρόπο.

Να την βάλουμε κάτω και αρχίσουμε διαπραγματεύσεις μαζί της ώστε να μάθουμε περισσότερα πράγματα για τις σκέψεις μας και τις μυστήριες πηγές τους.

Τρώμε, παίζουμε, κοιμόμαστε, φλερτάρουμε, δουλεύουμε και σπάνια εξετάζουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε για αυτές τις δραστηριότητες.

Δεν ξέρουμε αν μέσα σε αυτές τις δραστηριότητες υπάρχει πάθος ή απαθής βαρεμάρα και κυρίως δεν ξέρουμε αν μπορούμε να κάνουμε κάτι για αυτό.

Το πιο δύσκολο είναι να εξετάσεις τις σκέψεις σου για τις πράξεις και συμπεριφορές που κάνεις πιο συχνά.

Όχι αυτές που εμφανίζονται σπάνια αλλά αυτές που ουσιαστικά είναι συνήθεια.

Οι σκέψεις δημιουργούν πάθος.

Δεν γίνεται να στηρίζεσαι σε καταστάσεις της στιγμής και σε εξωτερικούς παράγοντες για να σου γεννήσουν όρεξη και ενθουσιασμό.

Θα χρειαστεί να μάθεις να τα ενεργοποιείς μόνος σου.

Και αυτό είναι πρόκληση.

Δεν γίνεται να αλλάξεις τις εξωτερικές συνθήκες αν πρώτα δεν αλλάξεις τις εσωτερικές.

Και αυτό είναι μια πολύ μεγάλη κουβέντα ακόμα και γραμμένη.

Αν αποφάσιζα να γράψω τους πιο καθοριστικούς παράγοντες που λειτούργησαν ως καταλύτες στην ζωή μου για να καταφέρω σημαντικούς στόχους ήταν:

Μέχρι και σήμερα, παλεύω σχεδόν καθημερινά και με τα τέσσερα.

Υπάρχουν ημέρες που αισθάνομαι 160 χρονών και με γνώσεις που πολλοί θα ζήλευαν και υπάρχουν ημέρες που πιστεύω πως ακόμα φοράω πάνες και μπουσουλάω.

Διάβαζα πως αν κρατάς το μυαλό σου απασχολημένο με καλές προσδοκίες, τα άσχημα δεν θα μπορούν να εισβάλουν μέσα σε αυτό εύκολα.

Διαφωνώ.

Βάζε συνεχώς τον εαυτό σου σε καταστάσεις όπου πρέπει να παίρνεις συνεχώς δύσκολες αποφάσεις και να μπορείς να έχεις ελεγχόμενες αποτυχίες.

Ξέρω πως δε μπορώ να σου μεταφέρω το πλήρες φάσμα του πόσο σημαντικά θεωρώ τα παραπάνω αλλά αυτή την στιγμή δεν γράφω σαν expert.

Βασικά δεν πιστεύω ιδιαίτερα στους expert.

Πιστεύω πως οι καλύτεροι δάσκαλοι είναι αυτοί που συνεχίζουν να μαθαίνουν και που έχουν την ταπεινή (ρεαλισμό καλύτερα) πεποίθηση πως στην ζωή δεν υπάρχει γραμμή τερματισμού.

Πάθος και συγκέντρωση: Χρειάζεσαι και τα δύο

Πάθος: Μυστικό εξέλιξης.

 

Η συγκέντρωση είναι να εστιάζεις όλες σου τις σκέψεις σε ένα και μόνο πράγμα.

Συνδυάζεται απίστευτα με το πάθος επειδή το πάθος έχει την τάση να λειτουργεί σαν νοητική βαρύτητα.

Σου στέλνει μήνυμα πως αυτό που κάνεις είναι το πιο σημαντικό, με αποτέλεσμα όλες σου οι σκέψεις να σκάνε σε ένα και μόνο πράγμα.

Ακόμα, η συγκέντρωση διαφοροποιεί μέσα στο μυαλό σου τα σημαντικά από τα ασήμαντα.

Θέτει στιγμιαία προτεραιότητες και βάζει σε κοινή τροχιά γνώσεις, ικανότητες και προσπάθεια.

Η συγκεντρωμένη δράση είναι ένας φυσικός και νοητικός συνδυασμός που σε βγάζει από το πλαίσιο « θα κάνω » και σε βάζει στο πλαίσιο του « κάνω ».

Η συγκέντρωση εμφανίζεται μαζί με το πόσο ξεκάθαρος είσαι με αυτό που θέλεις και ταυτόχρονα με το πόσο πολύ το θέλεις (πάθος).

Όταν αυτοί οι δύο παράγοντες συνδυάζονται, το μυαλό σου μετατρέπεται σε λέιζερ που κόβει την πραγματικότητα σαν βούτυρο.

SOS: Αντιμετωπίζοντας την αποτυχία

Πάθος: Μυστικό εξέλιξης.

Αν κάποια στιγμή αποφάσιζα να γράψω για τις πιο σημαντικές επιτυχίες που είχα στην ζωή θα αφιέρωνα ελάχιστο χρόνο σε αυτές.

Αντί αυτού, θα έγραφα έναν πάπυρο από αποτυχίες που με καθόρισαν, με έβαλαν στην πρώτη γραμμή με τα σκοτεινά σημεία του εαυτού μου και με ανάγκασαν να πάρω αποφάσεις που κανονικά δεν θα έπαιρνα αν βρισκόμουν στον καναπέ.

Δεν σε αλλάζουν οι εύκολες επιλογές.

Οι δύσκολες σε καθορίζουν γιατί σε φέρνουν αντιμέτωπο με κομμάτια του εαυτού σου που μέχρι σήμερα ήταν άγνωστα.

Αποφεύγουμε την αποτυχία λες και είναι κάτι κακό.

Βασικά είναι…

Αν δεν ανακάμψεις ποτέ από αυτήν.

Η αποτυχία μας δίνει την αίσθηση πως κάτι χάσαμε.

Και δεν είναι παράλογο.

Ήθελες κάτι, προσπάθησες και τελικά την έφαγες.

Περίμενες το καλύτερο σενάριο μόνο που αυτό εξελίχθηκε σε σενάριο από ταινία τρόμου.

Πιστεύω πως όλοι συνεχίζουμε μετά από μια αποτυχία.

Όμως η διαφορά είναι πως μια αποτυχία μας διαλύει το πάθος επειδή εξαρτάται από τον χρόνο που χρειάστηκε για να την ξεπεράσουμε και τι κλειδώσαμε στην μνήμη μας από την κατάσταση που μας οδήγησε σε αυτήν.

Τι εξήγηση δώσαμε για να αιτιολογήσουμε την αποτυχία.

Αποτυχίες υπάρχουν πολλές κάποιες από αυτές είναι:

Η σιωπηλή αποτυχία: Είναι αυτές που δεν μοιραζόμαστε γιατί μας προκαλούν το αίσθημα της ντροπής.

Είναι αυτές που μας πολεμούν σιωπηλά στα παρασκήνια και μας τρώνε από μέσα προς τα έξω.

Η αποτυχία – μάρτυρας: Γιατί εγώ, γιατί τώρα, γιατί ξανά; Η αποτυχία είναι μια μορφή ατυχίας που μας χτυπά ξανά την πόρτα και εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να της ανοίξουμε.

Είμαστε όλοι μελλοντικά θύματα της αντίληψης μας.

Η επιθετική αποτυχία: Είναι το είδος αποτυχίας που επιτίθεται απροκάλυπτα, με θράσος και χωρίς κανένα ενδοιασμό.

Μας παγιδεύει στον τρόπο σκέψης πως η καλύτερη επίθεση είναι η άμυνα και μένουμε στα αυγά μας περιμένοντας για απροσδιόριστο χρόνο σε ένα καταφύγιο μέχρι να τελειώσει το τσουνάμι.

Ο καθένας μας αντιμετωπίζει διαφορετικά την αποτυχία.

Τον επηρεάζει σε διαφορετικό βαθμό, ένταση και επιμένει να τον βασανίζει ποικίλα χρονικά διαστήματα.

Η αποτυχία είναι η ευκαιρία να ξεκινήσεις και πάλι πιο έτοιμος.

Πάθος: Μυστικό εξέλιξης.

Όπως πάντα, περιμένω τα σχόλια σου εδώ.

Να είσαι καλά

Ο Χρήστος γρήγορα στην ενήλικη ζωή του συνειδητοποίησε πως η πραγματική ουσία της σωστής επικοινωνίας με τις γυναίκες, δεν βρίσκεται ούτε σε ατάκες ούτε σε συστήματα και ότι αυτά είναι μόνο η αρχή για το ξεκίνημα μιας νέας ζωής και κρίσιμων εσωτερικών αλλαγών και εξελίξεων σε οποιοδήποτε τομέα.Στρέφοντας το ενδιαφέρον του στις δομές διαχείρισης Σχέσεων, αποφάσισε να επεκτείνει τις γνώσεις του πάνω στην Ψυχολογία, ώστε να συνδέσει τις πλούσιες εμπειρικές γνώσεις που ήδη υπήρχαν με τεχνογνωσίες που θα του επέτρεπαν μια βαθύτερη κατανόηση της διαπροσωπικής επαφής μεταξύ των δύο φύλων.Ο Χρήστος είναι ιδρυτικό μέλος και υπεύθυνος του προγράμματος εκπαίδευσης του MenOfStyle.gr