Πειθαρχία: Όλα όσα μου Δίδαξε ο Αθλητισμός σε Υψηλά Επίπεδα

Πειθαρχία: Όλα όσα μου Δίδαξε ο Αθλητισμός σε Υψηλά Επίπεδα

Η πειθαρχία δεν ήταν το μόνο στοιχείο που πήρα από τον αθλητισμό.

Ξεκινώντας πρωταθλητισμό στα οχτώ μου χρόνια, πήρα πολλά μαθήματα για τη ζωή και ανέπτυξα κάποια χαρακτηριστικά τα οποία με βοήθησαν αργότερα στη ζωή μου να εξελιχθώ και να πετύχω τους στόχους μου.

Η πειθαρχία ήταν ίσως ένα από τα βασικά. Ωστόσο, αυτά που έμαθα δεν περιορίστηκαν εκεί.

Ως αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής για οχτώ ολόκληρα χρόνια είχα καθήκον διαρκώς να δοκιμάζω και να ξεπερνάω τα όρια μου.

Να προσαρμόζομαι στους κανόνες και να ακολουθώ οδηγίες. Να υπακούω τους ανωτέρους μου και να βρίσκω τρόπο να πετυχαίνω κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες.

Η ρυθμική γυμναστική και συγκεκριμένα ο πρωταθλητισμός ήταν αυτά που με βοήθησαν στο να διαμορφώσω την προσωπικότητα που έχω σήμερα.

Εάν έχεις ασχοληθεί με τον αθλητισμό σε υψηλά επίπεδα έστω και για μια ημέρα τότε θα ξέρεις ότι δεν είναι παιχνίδι.

Τα πράγματα είναι πάντα πολύ σοβαρά. Ειδικά σε περίοδο αγώνων οι εντάσεις ανεβαίνουν και οι απαιτήσεις κορυφώνονται. Η πίεση είναι τεράστια.

Και δεν έχει σημασία ότι είσαι μόλις οχτώ χρονών.

Σημασία έχει το μετάλλιο και η νίκη.

 

Ο Νικητής Κάνει Θυσίες. Αλλιώς Δεν Είναι Νικητής.

Υπάρχει μια τεράστια λίστα με αυτά που άφησα πίσω και εγκατέλειψα παντελώς στον δρόμο μου προς την Ολυμπιάδα του 2008.

Τα οχτώ χρόνια που ασχολήθηκα επαγγελματικά με τον αθλητισμό ήταν τα καλύτερα και ταυτόχρονα τα χειρότερα της ζωής μου. Δεν θα άλλαζα κάτι. Αλλά δεν θα το ξαναέκανα κιόλας.

Όταν πρωτοξεκίνησα ήμουν οχτώ χρονών. Μετά το σχολείο, είχα πέντε ώρες προπόνηση.

Δεν υπήρχε ποτέ χρόνος ή κουράγιο για παιχνίδι, φίλους, εκδρομές και πάρτυ. Από πολύ μικρή ηλικία έμαθα ότι για να κερδίσεις και το παραμικρό στη ζωή σου πρέπει να παλέψεις. Και να παλέψεις σκληρά.

Θυμάμαι τον εαυτό μου κλεισμένο σε ένα γυμναστήριο έξι ημέρες την εβδομάδα, πέντε ώρες κάθε μέρα, να κοπανιέται κυριολεκτικά για να βγάλει την ίδια άσκηση.

Εκεί έμαθα ότι τίποτα δεν πετυχαίνει με την πρώτη, δεύτερη, τρίτη, εκατοστή προσπάθεια.

Η κάθε άσκηση έπρεπε να γίνει τουλάχιστον 500 φορές σε μια εβδομάδα προκειμένου να πει η προπονήτρια ότι τουλάχιστον βλέπεται!

Δεν είναι υπερβολή. Έτσι λειτουργεί ο πρωταθλητισμός.

Μέχρι να βγω από το άθλημα στα δεκαέξι μου χρόνια δεν είχα κάνει ποτέ διακοπές και δεν ήξερα τι είναι το παγωτό.

Αυτές ήταν οι απαραίτητες θυσίες που κάθε αθλήτρια ώφειλε να κάνει προκειμένου να φτάσει σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο.

Απαγορεύονταν ρητά οι τούρτες στα πάρτυ, οι σοκολάτες, τα παγωτά, οι πίτσες και τα σουβλάκια. Είχα έναν στόχο και έπρεπε, από αυτήν κιόλας την ηλικία, να μάθω να τον κυνηγάω.

Γιατί έπρεπε να κρατήσω το βάρος μου σε ένα συγκεκριμένο σημείο προκειμένου να έχω την καλύτερη δυνατή απόδοση.

Αυτό σημαίνει να κυνηγάς έναν στόχο και να θυσιάζεις τα πάντα για να τον πετύχεις.

Δεν υπήρχαν παράπονα εκεί. Δεν μπορούσες να πεις τι σε ενοχλούσε ούτε να γκρινιάξεις για τις συνθήκες της προπόνησης.

Μπορούσες να κάνεις μόνο το καλύτερό σου, ακόμα κι αν αυτό δεν ήταν ποτέ αρκετό.

Αυτό είναι το χαρακτηριστικό του νικητή. Οι θυσίες που κάνει προς τη νίκη.

Το να φτάσει την αυτοπεποίθησή του σε τέτοιο σημείο που που δεν τον επηρεάζει η ήττα και η απόρριψη. Στο βίντεο του Χρήστου θα μάθεις τα 8 χαρακτηριστικά των ανθρώπων με αυτοπεποίθηση.

Όταν μπήκα στην Εθνική Ομάδα του Ανσάμπλ ξέχασα τι πάει να πει σχολείο και οικογένεια.

Θυμάμαι ότι έμενα δίπλα στο γυμναστήριο μαζί με άλλες αθλήτριες και προπονούμασταν πρωί και απόγευμα.

Είμασταν άκρως επικεντρωμένες στους Ολυμπιακούς Αγώνες που πλησίαζαν.

Δεν υπήρχε χώρος για παράπονα, τραυματισμούς ή προσωπική ζωή.

Ήσουν εσύ και ο στόχος. Και φυσικά η ομάδα.

Αυτό είναι και ένα από τα πιο σημαντικά μαθήματα που πήρα στη ζωή μου. Δεν υπάρχεις μόνο εσύ. Υπάρχει και μια ομάδα και πρέπει να κάνεις το καλύτερό σου για κάθε μέλος της.

Φυσικά, ο αθλητισμός είναι κάτι τελείως διαφορετικό από τον πρωταθλητισμό. Στον πρωταθλητισμό έχεις ως στόχο τη νίκη. Και μόνο αυτό μετράει.

Και για ένα παιδί είναι εξαιρετικά δύσκολο αλλά και εξαιρετικά σημαντικό το να μάθει τους κανόνες της πειθαρχίας χωρίς να αμφισβητεί, καθώς και το να μάθει να έχει τη συμπεριφορά ενός ενήλικα, γιατί αυτός είναι ο μόνος δρόμος προς τη νίκη.

 

Η Πειθαρχία Δεν Ήταν Το Μόνο Που Κέρδισα. Ήταν Όμως Το Βασικό.

Ο σεβασμός ήταν το πρώτο μάθημα που πήρα. Έμαθα να σέβομαι τον εαυτό μου, τον χρόνο μου και τον κόπο μου. Και φυσικά έμαθα να σέβομαι τις προπονήτριές μου και τις συναθλήτριές μου, καθώς και τον χώρο που προπονούμουν.

Κάτι πολύ σημαντικό ήταν ότι από μικρή έμαθα τι σημαίνει να έχεις όρια και να ακολουθείς κανόνες. Επειδή είναι ευνόητο ότι δεν μπορεί η κάθε αθλήτρια να κάνει ό,τι θέλει, από τη στιγμή που έμπαινες στο γυμναστήριο ήσουν πλέον αθλήτρια και όχι παιδί.

Γι’ αυτό και αργότερα στη ζωή μου ήξερα να σέβομαι τα όρια των ανθρώπων γύρω μου και τους κανόνες του εκάστοτε χώρου.

Πολλές φορές έπρεπε να ελέγξω τα συναισθήματά μου προκειμένου να βγω στον αγωνιστικό χώρο και να διεκδικήσω το μετάλλιο. Εκείνη τη στιγμή δεν μετρούσε το εάν ήμουν καλά ή όχι, εάν είχα τραυματιστεί, απογοητευτεί με τον εαυτό μου ή εκνευριστεί με την προπονήτριά μου.

Αν και τα μικρά παιδιά δύσκολα ελέγχουν την ψυχολογία τους, πριν από έναν αγώνα δεν είχες άλλη επιλογή.

Ένας αθλητής, και ένας νικητής γενικότερα, πρέπει να είναι διαρκώς σε επαφή με την ψυχολογική και συναισθηματική του κατάσταση και να ξέρει να την ελέγχει.

Μέσα από αυτό έμαθα να είμαι συγκεντρωμένη στον στόχο και να ξεχνάω οτιδήποτε συνέβαινε γύρω μου ή μέσα μου.

Επίσης, επειδή η ρυθμική είναι ομαδικό άθλημα, έμαθα να συνεργάζομαι και να βάζω το καλό της ομάδας πάνω από το προσωπικό μου συμφέρον.

Το πώς ένιωθε η συναθλήτριά μου είχε μεγαλύτερη βαρύτητα από το πώς ένιωθα εγώ.

Και μόνο με αυτήν τη νοοτροπία θα καταφέρναμε να νικήσουμε.

Νικητής και ηγέτης δεν γεννιέσαι, γίνεσαι. Δες το επεισόδιο από το ελληνικό podcast Apla+Andrika με τον κ. Κατσουράνη σχετικά με το θέμα.

Επίσης, έμαθα ότι κάθε νίκη έχει πίσω της αμέτρητες θυσίες. Καθημερινές θυσίες, μικρές ή μεγαλύτερες, που σε φέρνουν πιο κοντά στη νίκη, αλλά δεν σου εγγυώνται ότι θα κερδίσεις.

Υπάρχουν αθλητές που έχουν θυσιάσει τα πάντα για τη νίκη και το μετάλλιο και τελικά δεν κατάφεραν να τα κατακτήσουν.

Το θέμα είναι ότι σηκώνονται, προσπαθούν και ξαναπροσπαθούν. Κι εκεί είναι που χρειάζεται απεριόριστη πειθαρχία προκειμένου να ελέγξεις τα συναισθήματά σου και το μυαλό σου και να μην επικεντρωθείς στην απογοήτευση και την ήττα που νιώθεις. Να επικεντρωθείς στον επόμενο αγώνα.

Έμαθα να αφήνω το παρελθόν μου πίσω και να προχωράω μπροστά. Μόλις ο αγώνας τελείωνε, είτε είχα βγει πρώτη είτε τελευταία, δεν είχε πλέον καμία σημασία.

Σημασία είχε ο επόμενος αγώνας. Και ο επόμενος, και ο επόμενος. Δεν υπήρχε χρόνος για χάσιμο.

Επίσης, απέκτησα την ικανότητα να μαθαίνω από τα λάθη μου. Δεν έπαιρνε να κάνεις το ίδιο λάθος για δεύτερη φορά. Οι προπονήτριες και οι κριτές δεν συγχωρούσαν. Ή προχωρούσες μπροστά και εξελισσόσουν ή τελείωνε η καριέρα σου.

Το πιο σημαντικό που έμαθα ήταν να μην τα παρατάω.

Τι πάει να πει “πήρα τις χαμηλότερες βαθμολογίες από όλη την ομάδα;” Δεν έχει τέτοια.

Την επόμενη μέρα από τον αγώνα πήγαινα στο γυμναστήριο και προπονούμουν ακόμα σκληρότερα και μεγαλύτερη αφοσίωση και επιμονή.

Δεν υπάρχει νίκη χωρίς να περάσεις από αμέτρητες ήττες και απορρίψεις πρώτα. Κάθε αθλητής σε υψηλά επίπεδα το ξέρει αυτό.

Και η πειθαρχία περικλείει όλα τα παραπάνω. Χωρίς πειθαρχία και αυτοπειθαρχία δεν υπάρχει περίπτωση να καταφέρεις τίποτα στη ζωή σου.

Γι’ αυτό, πειθάρχησε στο να προσεγγίζεις περισσότερο. Πειθάρχησε στο να μην τα παρατάς. Στο να διεκδικείς το καλύτερο για εσένα.

Και πειθάρχησε στο να εξελίσσεσαι διαρκώς και να γίνεσαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.

Η νίκη είναι στην απόσταση που εσύ ορίζεις. Εάν σου φαίνεται βουνό, θα είναι βουνό. Εάν σου φαίνεται μια πρόκληση, θα είναι πρόκληση.

Είτε πιστεύεις ότι μπορείς, είτε πιστεύεις ότι δεν μπορείς, έχεις δίκιο.

Δεν δέχομαι το ότι δεν μπορείς να βρεις τη γυναίκα που σου αξίζει.

Εάν εγώ άντεξα τη πίεση στα δέκα μου χρόνια, εσύ μπορείς να αντέξεις πολλά παραπάνω.

Και θα πετύχεις.

Εάν θέλεις να αυξήσεις εκθετικά τις πιθανότητες επιτυχίας σου, δες εδώ

Καλή συνέχεια

Eva
subscriber
Μέσα από τυχαίες συγκυρίες στη ζωή της η Εύα ήρθε σε επαφή με την επιστήμη γύρω από το φλερτ και τις σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων, κάτι που την βοήθησε να εξελιχθεί και να δει τις ανθρώπινες σχέσεις τελείως διαφορετικά. Αυτό την ώθησε να έρθει σε επαφή με τον εαυτό της και να θελήσει να βοηθήσει κι άλλους ανθρώπους να βιώσουν την αλλαγή που βίωσε εκείνη. Η οπτική της γωνία βοηθάει τους άντρες που έρχονται στο Men Of Style να συνειδητοποιήσουν το πώς τους βλέπει μια γυναίκα, τι θέλουν οι γυναίκες και τελικά, το πώς μπορούν να γίνουν η καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους. Μέσα από τα άρθρα της εκφράζει τη γυναικεία οπτική των καταστάσεων που διέπουν το φλερτ και τις σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων.