Θέλω να Γίνω Καλύτερος Όμως οι Αμφιβολίες με Διαλύουν

Πως σε σαμποτάρουν οι αμφιβολίες.
Πως σε σαμποτάρουν οι αμφιβολίες.

Πόσες φορές έχεις σκεφτεί να φλερτάρεις, να πετύχεις, να προσπαθήσεις και οι αμφιβολίες σε χτύπησαν στα γόνατα;

Αν είχα ένα ευρώ κάθε φορά που ήθελα να κάνω κάτι σημαντικό και ήρθα αντιμέτωπος με αμφιβολίες, τώρα θα έγραφα το άρθρο από κάποιο εξωτικό νησί.

Σοβαρά τώρα…

Οι αμφιβολίες και ο φόβος ήταν και συνεχίζουν να είναι οι πιο σταθεροί συνοδοιπόροι μου στο ταξίδι προς την βελτίωση από ότι ήταν η σιγουριά στον εαυτό μου και η αυτοπεποίθηση.

Και όσο περισσότερο το σκέφτομαι τόσο οι σκέψεις μου δημιουργούν νοητικά παράδοξα.

Αμφιβολίες – Πιστεύεις στον εαυτό σου;

Πως οι αμφιβολίες σε κρατούν στάσιμο.

Για ποιο λόγο να μην πιστεύεις στον εαυτό σου;

Αυτή είναι η πρώτη σκέψη…

Μετά έρχεται η επόμενη.

Οι αμφιβολίες εμφανίζονται με αμέτρητες μορφές και είναι όλες απίστευτα πειστικές.

Σε παίζουν σαν μουσικό όργανο βγάζοντας μια κακοφωνία που απεχθάνεσαι να ακούς αλλά δεν ξέρεις τον τρόπο να αλλάξεις τον ήχο.

Οι αμφιβολίες είναι σκέψεις που θα θέλαμε να εξαφανιστούν αλλά κάνουν το αντίθετο.

Μεγεθύνονται…

Όσες φορές ήρθα αντιμέτωπος με αμφιβολίες συνήθως εμφανίζονταν με δύο μορφές:

  • Αρνητικά σενάρια για το μέλλον (όχι απλά αρνητικά σενάρια αλλά συνωμοσίες καταστροφής και ολοκαυτώματος).
  • Πίστευα πως κάτι μου λείπει και δεν θα μπορέσω να ανταποκριθώ στο ύψος των περιστάσεων.

Ωστόσο, οι αμφιβολίες έχουν έναν κοινό παρανομαστή:

Πιστεύουμε πως το μέλλον όχι μόνο δεν θα είναι θετικό αλλά δεν θα μπορέσουμε να το αποκτήσουμε.

Είτε γιατί δεν ξέρουμε τον τρόπο είτε γιατί το αρνητικό σενάριο μας φοβίζει τόσο πολύ που δεν θέλουμε ούτε καν να προσπαθήσουμε.

Ούτε καν να το σκεφτούμε, ούτε καν να το αμφισβητήσουμε.

Όμως αποτυχία δεν είναι να μην αποκτήσεις με την πρώτη φορά αυτό που θέλεις αλλά να μην προσπαθήσεις καθόλου.

Όμως έχουν ακόμα ένα κοινό.

Οι αμφιβολίες εμφανίζονται σε καταστάσεις που είναι πιο σημαντικές για εμάς.

Και μέχρι κάποιο σημείο αυτό είναι λογικό.

Θέλεις να πετύχεις το καλύτερο για τον εαυτό σου. Ποιος δεν θέλει άλλωστε;

Θέλεις να προσεγγίσεις την γυναίκα που σου αρέσει και να δώσεις τον καλύτερο σου εαυτό.

Ξαφνικά, τα σενάρια που τρέχει το μυαλό σου γίνονται ένας γόρδιος δεσμός και ο Μέγας Αλέξανδρος άφαντος.

Ξέρεις, το μυαλό δεν τα πάει καλά με την αποτυχία.

Από τότε που μεγάλωσα το μάτι μου πέφτει διαρκώς στην λέξη επιτυχία.

Πως θα γίνεις πετυχημένος, πως θα δείχνεις πετυχημένος και πως θα είσαι πετυχημένος.

Έχει ποτιστεί τόσο πολύ το δέρμα μου και τα υποσυνείδητα στρώματα ενός μυαλού που ποτέ δεν θα κατανοήσω πλήρως, πως η επιτυχία είναι ο μόνος δρόμος.

Και από μια οπτική αυτό είναι λογικό.

Αν σε οποιαδήποτε αλλαγή που έχω κάνει στην ζωή μου εμφανίζονταν φάτσα ο μελλοντικός μου εαυτός και κοιτάζοντας με χαιρέκακα έλεγε:

« Για να γίνεις πετυχημένος θα χρειαστεί πρώτα να γίνεις αποτυχημένος »

πραγματικά δεν ξέρω αν επιδίωκα να κάνω ότι έχω κάνει μέχρι τώρα.

Μην κοιτάξεις περίεργα.

Δεν θεωρώ τον εαυτό μου σούπερ πετυχημένο.

Πιστεύω πως όλοι μας έχουμε βάλει τις απαιτήσεις και τα κριτήρια επιτυχίας τόσο ψηλά που ότι και να κάνουμε δεν θα είναι ποτέ αρκετό.

Αλλά τι να κάνεις…

Χρειαζόμαστε και κάποιο κίνητρο για να κυνηγάμε κάτι καλύτερο.

Και αμφιβολίες σε χτυπούν ακριβώς εκεί.

Στις απαιτήσεις που έχεις για τον εαυτό σου.

Οι αμφιβολίες δεν σε κάνουν αδύναμο ή περίεργο

Πως οι αμφιβολίες σε κρατούν στάσιμο.

Έχουμε δημιουργήσει ένα συγκριτικό στο μυαλό μας που αν δεν το φτάσουμε ο εαυτό μας θα είναι για φτύσιμο.

Δεν θέλεις απλά να φλερτάρεις αλλά θέλεις να το κάνεις με το μέγιστο κέρδος και τον ελάχιστο πόνο.

Και καλά κάνεις ρε φίλε. Δικές σου οι σκέψεις, δική σου και η πάλη.

Όμως οι απαιτήσεις είναι και δίκοπο μαχαίρι.

Από την μια σε σπρώχνουν για το καλύτερο και από την άλλη σου δημιουργούν μια συνεχή βαβούρα στο μυαλό.

Σε πιέζουν να κριτικάρεις συνεχώς τον εαυτό σου και να τον συγκρίνεις με την καλύτερη έκδοση του.

Με αυτή που την φαντάστηκες στα καλύτερα σενάρια παραμυθιών.

Και όταν το παραμύθι βρίσκεται μπροστά σου έρχεσαι αντιμέτωπος με έναν εαυτό – δικαστή.

Έναν αδυσώπητο παρατηρητή που περιμένει να πιαστεί από το παραμικρό λάθος.

Έτσι και αλλιώς, παρόλο που είναι σημαντικό να ξέρεις τι θέλεις, αυτό είναι η μισή ιστορία.

Η άλλη μισή είναι να βρεις το θάρρος να το διεκδικήσεις και να συνεχίσεις να επιμένεις όταν οι αμφιβολίες σε χτυπούν σαν βαριοπούλα ειδικά όταν βλέπεις πως αυτό που θέλεις δεν έρχεται.

Όταν οι αμφιβολίες σε ταξιδεύουν στον χρόνο

Πως οι αμφιβολίες σε κρατούν στάσιμο.

Ειλικρινά δεν ξέρω αν ζούμε περισσότερο σε ένα πιεστικό μέλλον ή σε ένα απολαυστικό παρόν.

Περιμένουμε διαρκώς να περάσει η παρούσα στιγμή και να έρθει η επόμενη.

Είναι λες και κάποιος έχει πατήσει το κουμπί fast forward του εγκεφάλου και προσπαθούμε να πάμε συνεχώς στο επόμενο.

Την επόμενη κατάσταση, την επόμενη ταινία, το επόμενο γεύμα, τον επόμενο ύπνο, το επόμενο κρεβάτι, την επόμενη προσπάθεια.

Και προφανώς δεν έχει να κάνει μόνο με το φλερτ.

Απλά το φλερτ σου προσφέρει μια γρήγορη αντανάκλαση ενός πακέτου από αμφιβολίες που συνεχίζουν να σε ακολουθούν και να εμφανίζονται όταν θέλεις να βγάλεις τον υπερήρωα από μέσα σου.

Ένας κρυπτονίτης που σου υπενθυμίζει πως ότι και αν κάνεις θα συνεχίσεις να έχεις αδυναμίες, κενά και σημεία βελτίωσης.

Θα μπορούσα να γράψω πολλά για τις αμφιβολίες.

Όλοι μπορούμε γιατί τις ξέρουμε καλά.

Ανεξάρτητα αν τις αποφεύγουμε.

Όμως θεωρώ πως οι αμφιβολίες είναι μια περίεργη μορφή φόβου για την άποψη που έχουμε ήδη για τον εαυτό μας και για την άποψη που πιστεύουμε πως θα σχηματίσουν οι άλλοι για εμάς.

Ένας αέναος κύκλος συνεχούς αμφισβήτησης και επιβεβαίωσης που δεν κλείνει ποτέ.

Οι αμφιβολίες δεν θα φύγουν και ίσως δεν χρειάζεται

Πως οι αμφιβολίες σε κρατούν στάσιμο.

Καθώς όμως γράφω το άρθρο, μου έρχεται συνεχώς στο μυαλό το τέλος του δεύτερου μέρους του Batman και ένας συγκεκριμένος συνειρμός κολλάει σαν τσίχλα στο κεφάλι μου.

Οι αμφιβολίες είναι ο σκοτεινός ιππότης της ζωής μας.

Όχι ο ήρωας που μας αξίζει αλλά ο ήρωας που έχουμε ανάγκη.

Αυτός που θα μας πιέσει βίαια να αλλάξουμε.

Αυτός που θα φανερώσει αδύναμα σημεία και φόβους και θα μας κολλήσει στην μάπα την πραγματικότητα.

Σε κλωτσάει απότομα στα ευαίσθητα σημεία και σε σπρώχνει να επιλέξεις ένα διαφορετικό μονοπάτι.

Να επιλέξεις αυτή την φορά τον εαυτό σου και όχι τις αμφιβολίες που έχεις για αυτόν.

Οι αμφιβολίες σε κάνουν να εστιάζεις στις αδυναμίες και τι σου λείπει.

Σε κάνουν να ξεχνάς πως οποιαδήποτε επιτυχία είχες μέχρι τώρα ούτε σου χαρίστηκε ούτε ήρθε σε μια βραδιά.

Και μπορεί να μην σου αρέσει το σημείο εκκίνησης γιατί απαιτεί κόπο και αντοχή στον πόνο όμως αυτό δεν σημαίνει πως δεν χρειάζεται να ξεκινήσεις.

Οι αμφιβολίες  δεν πρόκειται να φύγουν.

Και κυρίως δεν φανερώνουν απλές αλήθειες.

Έχουν την τάση να αποκαλύπτουν την δική σου αλήθεια στο μέρος του εαυτού σου που θέλει να γίνει καλύτερο.

Είτε δυστυχώς είτε ευτυχώς, δεν μπορείς να μένεις για πάντα στην ζώνη ασφάλειας ταΐζοντας για πολύ καιρό το χόρτο της ευκολίας στον εαυτό σου.

Αν δεν αισθάνεσαι ποτέ άβολα σημαίνει πως δεν δοκιμάζεις νέα πράγματα.

Γιατί οι αμφιβολίες παίζουν ένα ακόμα διαβολικό παιχνίδι.

Σε πείθουν να στήσεις μια τέλεια αρχή χάνοντας μια ξεχωριστή διαδρομή.

Οι αμφιβολίες θα βρίσκονται πάντα εκεί.

Σαν περίεργες αντανακλάσεις ενός σπασμένου καθρέφτη θα σε προκαλούν να  λύσεις τους γρίφους του εαυτού σου, να εξερευνήσεις νέους κόσμους και να περάσεις μέσα από τα δύσβατα μονοπάτια λαβυρίνθων που έστησε το μυαλό.

Φαντάζομαι τις αμφιβολίες σαν το τελευταίο οχυρό ανάμεσα στην πραγματικότητα και την φαντασία.

Σαν τον τελευταίο κακό σε ένα παιχνίδι ζωής που περιμένει να τον κερδίσεις για να δεις τις επόμενες πίστες.

Τα επόμενα επίπεδα.

Είναι αυτές που χρειάζεται να αποδεχτείς και στην συνέχεια να αγνοήσεις.

Να κάνεις το άλμα πίστης και να δεις αν τελικά το άγνωστο ήταν τόσο άσχημο όσο περίμενες.

Ή απλά η έναρξη του επόμενου ταξιδιού.

Έτσι και αλλιώς, τα καλύτερα ταξίδια ξεκινούν όταν δεν είσαι έτοιμος.

Δεν συμφωνείς;

Πως οι αμφιβολίες σε κρατούν στάσιμο.

Όπως πάντα περιμένω τα σχόλια σου εδώ.

Να είσαι καλά

Christos
Βρες με!

Christos

Head Of Training at Men Of Style
Ο Χρήστος γρήγορα στην ενήλικη ζωή του συνειδητοποίησε πως η πραγματική ουσία της σωστής επικοινωνίας με τις γυναίκες, δεν βρίσκεται ούτε σε ατάκες ούτε σε συστήματα και ότι αυτά είναι μόνο η αρχή για το ξεκίνημα μιας νέας ζωής και κρίσιμων εσωτερικών αλλαγών και εξελίξεων σε οποιοδήποτε τομέα.

Στρέφοντας το ενδιαφέρον του στις δομές διαχείρισης Σχέσεων, αποφάσισε να επεκτείνει τις γνώσεις του πάνω στην Ψυχολογία, ώστε να συνδέσει τις πλούσιες εμπειρικές γνώσεις που ήδη υπήρχαν με τεχνογνωσίες που θα του επέτρεπαν μια βαθύτερη κατανόηση της διαπροσωπικής επαφής μεταξύ των δύο φύλων.

Ο Χρήστος είναι ιδρυτικό μέλος και υπεύθυνος του προγράμματος εκπαίδευσης του MenOfStyle.gr
Christos
Βρες με!